سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمد بهزادپور – دانشجوی دکتری معماری ، مدرس دانشگاه غیر انتفاعی البرز
سعیده عبدالهی – دانشجوی کارشناسی معماری

چکیده:

در پژوهش حاضر به بررسی نقش حیاط در معماری گذشته پرداخته ایم. معماری گذشته را می توان سرشار از مفاهیمی دانست که براساس فرهنگ، عقاید محیط و بسیاری از مسائل دیگر به شکل کالبدی انسجام یافته و با توجه به نیازهای ساکنان که شکل گرفته است دانست. حیاط با قرارگیری در مرکز خانه نقش بسزایی در تنظیم و انسجام فعالیتها، حریمها، ارتباطات در معماری و زندگی خانه های ایرانی ایفا نموده است اما امروزه نقش حیاط با کاربری گذشته دستخوش تغییر و تحول شده و انسجام و فعالیتها در آن کم رنگ شده و جای خود را به پارکینگ خودرو اختصاص داده است همچنین پدیده های جغرافیایی و اقلیمی نقش مهمی در شکل گیری خانه های سنتی حیاط دار داشته است. از این رو هدف از این پژوهش بررسی سیر تحول معماری حیاط و نقش معماری سنتی گذشته است و سوالات اصلی تحقیق را بدین گونه می توان ذکر نمود: دیدگاه نگرش به حیاط در خانه های سنتی چگونه بوده و کالبد و عوامل نقش دهنده به حیاط چه مواردی بوده؟حیات واقع شده در خانه های سنتی در مواجهه ی اندیشمندانه با نیروهای طبیعی همانند: (خورشید، باد، آب و خاک) موجب شده تا در بستر ناسازگار و گرما، حداکثر تلطیف و طراوت محیطی را دارا شود. آب نقش بسزایی در خانه های سنتی حیاط دار را دارد. نقش انسان و ارتباط نزدیک او با طبیعت که باعث ادامهی حیات او شده است و این ارتباط ارزشمند در تعالیم اسلام نیز مورد تأکید قرار گرفته است. روش گردآوری داده ها به صورت توصیفی تحلیلی بوده چهار چوب نظری این تحقیق بر بررسی نقش حیاط در معماری گذشته ی ایران بوده است. نتایج این تحقیق حاکی از این است که حیاط در خانه های سنتی سه نقش فرهنگی- اجتماعی، اقلیمی- محیطی، و کالبدی و ساخت را ایفا می نموده که سیر تحولات نشان دهنده این است که انسجام محتوایی بیش از انسجام شکلی تحت تأثیر قرار گرفته است.