سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی علوم محیط زیست و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سجاد آستانی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان

چکیده:

در طول تاریخ زندگی انسان ها تالاب ها بعنوان اراضی نامناسب بی فایده مضر و بستری برای زندگی وحوش و مامنی برای حشرات ناقل بیماریها شناخته می شدند و یا باتلاقی تصور می شدند که هرکسی در آنها پای بگذارد درکام مرگ فرو می رود تماس مستقیم با یک پرنده وحشی بیمار و یا تماس با سطوح و وسایلی که آلوده به مدفوع پرندگان بیمار است راه انتقال بیماری به انسان است غفلت از عوامل پایدار کننده تالاب ها سبب تخریب آنها خواهد شد که با حذف تالاب از اکوسیستم پرندگان مهاجر به سمت شهرها سوق داده می شوند که در صورت بیمار بودن آنها سلامت بشر به خطر خواهد افتاد بنابراین حفظ و پایداری تالابها باعث توقف ورود پرندگان به محیط زندگی انسان ها خواهد شد از طرف دیگر اجرای برنامه پایش تالاب علاوه بر کمک به مدیریت صحیح و حفاظت از ان درکاهش ریسک گسترش بیماری های خطرناک نیز تاثیر بسزایی خواهد داشت.