سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

داود محمدی – مدرس گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه تهران
سیدمحمود حسینی – دانشیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه تهران
لیلا مسعودنیا – کارشناس ارشد ترویج و آموزش کشاورزی

چکیده:

علیرغم اهمیت فراوان بخش کشاورزی در اشتغا لزایی، تولید، درآمد و تأمین نیازهای جامعه و با سرمایه گذاری های نسبتاً وسیع که اغلب از طریق کمک های دولتی به انجام رسیده است، بهره وری و تولید در بخش کشاورزی با توجه به نرخ فزاینده رشد جمعیت و احتیاجات غذایی بیشتر، رشد چشمگیری نداشته است. خدمات ترویج کشاورزی که محور توسعه بخش کشاورزی به حساب می آید، تا کنون به وسیله بخش دولتی به انجام رسیده است و بخاطر عدم انجام مطلوب کارکردهای محوله، اقداماتی نظیر اصلاح ساختاری، تمرکز زدایی و خصوص یسازی برای ترویج کشاورزی یک ضرورت مهم شناخته شده است. هدف کلی این تحقیق، بررسی نقش بخش خصوصی در ارائه خدمات ترویجی و کشاورزی در شهرستا نهای ارومیه و خوی از دیدگاه ارائه دهندگان خدمات ترویجی می باشد. اهداف اختصاصی این تحقیق شامل موارد زیر است: ۱)شناخت و مطالعه میزان، نحوه، و حیطه فعالیت ارائه دهندگان خدمات ترویجی اعم از مؤسسات تولیدی، توزیع کنندگان نهاد ههای کشاورزی، مشاوران خصوصی، و سازمانهای کشاورزی. ۲) شناخت و بررسی عوامل مؤثر بر فرایند خصوصی سازی ترویج کشاورزی از دیدگاه ارائه دهندگان خدمات ترویجی ۳) شناخت موانع و محدودیت های موجود در مسیر خصوص یسازی ترویج از دیدگاه ارائه دهندگان خدمات ترویجی. نتایج تحقیق نشان داد که مهمترین عوامل برای شکل گیری خصوصی سازی در ترویج کشاورزی عدم هماهنگی خدمات و برنامه های ترویجی با نیازهای مخاطبان و منابع مالی محدود و توزیع نابرابر آن و تمرکززدایی در تصمیم گیریها در ارائه خدمات می باشد. با ملزم نمودن واحدهای تولیدی فعال در زمینه محصولات کشاورزی و با ملزم نمودن تعاونی های روستایی و کشاورزی به انجام وظایف ترویج، هزینه در بخش خصوصی کاهش می یابد و کارکنان بخش خصوصی با انگیزه و توان بیشتری فعالیتهای خود انجام می دهند.