سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

نوشین محبی – کارشناسی ارشد ، گروه مدارک پزشکی و فناوری اطلاعات سلامت ، دانشگاه علو

چکیده:

دانشگاه برای حفظ پویایی خود نیازمند برنامه ریزی های توسعه ای و راهبردی ، بهبود فرایندها و روشها و کنترل مستمر کیفیت است.انجام تحقق هر یک از امور و فرایندهای مذکور همراه با برنامه ریزی دقیق ، نیازمند اطلاعات واقعی ، دقیق ، مرتبط وروزآمد می باشد.در تغییرات سریع سده حاضر ، تدوین و توافق بر استانداردهای ملی و بین المللی و به تبع آن حفظ و بهبود کیفیت بالا ، یک امر مهم و حیاتی برای دانشگاهها و مراکز آموزش عالی تلقی می شود.به همین دلیل تقاضا برای ارزیابی کیفیت و فرایندهای تضمین کیفیت در حال افزایش می باشد.یکی از سیستم هایی که در سالهای اخیر در کشور ما از بسامد بالایی برای تضمین کیفیت برخوردار گشته ، اعتبار سنجی است.در واقع با استفاده از ساز و کار اعتبار سنجی وضعیت دانشگاهها و موسسات آموزش عالی از نظر وضعیت اموزشی ، پژوهشی و خدماتی از نظر کمی وکیفی مشخص می شود و بر اساس ان توصیه های اصلاحی به عمل می آید.با این حال پیش شرط اساسی به کارگیری این سازوکار وجود استانداردهای از پیش تعیین شده می باشد.استاندارد و استانداردسازی از جمله پیش شرطهای اساسی دستیابی به کیفیت مطلوب و تحقق هدفها در سازمانهای مختلف و از جمله نظام های آموزشی است.در این مقاله سعی بر آن است تاضمن بررسی مفاهیم کیفیت و اعتبار سنجی ، به کنکاش و تاکید بر استانداردسازی به عنوان پیش شرط لازم جهت بهبود ، ارتقاء و تضمین کیفیت آموزش و نظام آموزش عالی پرداخته شود.