سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین ملی کنفرانس مهندسی و مدیریت نوآوری

تعداد صفحات: ۲۵

نویسنده(ها):

صالح سالاری – دانشجوی کارشناسی ارشد کارآفرینی دانشگاه تهران
مهدی زرین نسب – کارشناس ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه تهران

چکیده:

نوآوری را میتوان تبدیل یک ایده و خلاقیت به محصولات خدمات اجتماعی یا فرایندهای صنعتی و تجاری جدید یا بهبود یافته دانست که قابل فروش باشند نوآوری و توسعه فناوری نتیجه مجموعه پیچیده ای از روابط میان عناصرفعال درنظامی است که آن را نظام نوآوری می نامند هنگامی که نظام نوآوری درسطح ملی و بصورت منسجم برای تجاری سازی ایده ها و انتقال مداوم دانش تا سطح بهره برداری و تولید تجاری عمل نماید اصلاحا نظام ملی نوآوری شکل گرفته است درتحقیق حاضر به دنبال آن هستیم تا نارسایی ها و نقاط ضعف نظام ملی نوآوری را کهدرکشورمان با آن مواجه هستیم شناسایی کرده تا بتواند به عنوان ابزاری مناسب دراختیار سیاست گذاران و تصمیم گیران حوزه توسعه فناوری کشور قرارگیرد این مقاله درابتدا به چگونگی ظهور مفهوم نوآوری اشاره کرده و سپس به تشریح نظام ملی نوآوری پرداخته و درپایان رویکردهای نظام ملی نوآوری را بررسی میکند درفرایند نواوری عوامل و بخشهای مختلفی حضور دارند که هرکدام دردل خود بخشهای مختلفی را جا گذاشته اند که به ترتیب نسبت به تعریف هرکدام خواهیم پرداخت