سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: اولین همایش علمی پژوهشی افق های نوین در علوم جغرافیا و برنامه ریزی، معماری و شهرسازی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

آسیه رعیتی ایل بیگی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد یزد

چکیده:

نقاشى از جمله هنرهایى است که در ادوار تاریخى ایران به اشکال گوناگون براى آرایش همه دست آفریده هاى هنرى کاربرد داشته است . از زمانى که بشر به خواص رنگ بخشى برخى از مواد طبیعى پى برد از آنها براى نقش پردازى بااهداف آئینى و تزئینی بهره گرفت . نقاشی دیواری را می توان اولین زایش راسهین هنری انسانی در سپیده دم تاریخ هنر دانست به طوریکه همچنان تاکنونتداوم و تاثیر خود را در بطن زندگی جوامع بشری حفظ کرده است. در تبیین دستاورد بزرگ انسان عصر سنگ که جهان را با تصویر – مجسم می ساخت تا بر آن تسلط یابد نباید از یاد ببریم که هنر وی، به معنی واقعی واژه هنر بوده است. این – مقاله به پیشینه نقاشى دیوارى در معماری ایران، از پیش از تاریخ ایران تا بعد از اسلام می پردازد، و در این ارتباط ویژگی هاى این هنر را بررسى و گذشتهاز معرفى نمونه هاى شاخص ، به برشمارى کهنترین نمونه ها تا عصر حاضر مى پردازد . روش تحقیق، توصیفی و مطالعات کتابخانه ای ای است. هدف از انتخاب این نوشتار تنوع و کثرت نقاشی های دیواری در ادوار مختلف تاریخ معماری ایران است