سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نهمین همایش ملی تونل

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حمیدرضا جوادی بوسجین – دانشجوی کارشناسی ارشد راه و ترابری
مرتضی جوادی اصطهباناتی – دانشجوی دکترای مکانیک سنگ
علی اکبر گلشنی – استادیار دانشگاه تربیت مدرس
حمید شیرزاد حقیقت – کارشناس ارشد مهندسی استخراج معدن

چکیده:

تونلسازی درمناطق کم عمق شهری همواره دارای مخاطراتی است که مهمترین آنها نشست سطح زمین و تاثیر آن بر سازه های روزمینی میباشد دراینمقاله جهت پیش بینی میزان نشست زمین در مسیر حفاری بخش TU تونل امیرکبیر تهران از روشهای تجربی پک و روش عددی تفاضل محدود نرم افزار Plaxis استفاده شدها ست در روش تجربی پارامترهای شکل هندسی تونل و عمق حفاری از سطح زمین تاثیر گذار میب اشد درحالیکه در روش عددی علاوه بر پارامترهای فوق پارامترهای ژئوتکنیکی زمین محل حفاری و مشخصات سیستم نگهداری نیز در محاسبات پیش بینی نشست زمین به کار برده می شود. دراین مقاله ابتدا نشست زمین ناشی از حفر گالری مرکزی در هر سه مرحله حفاری به روش تجربی و عددی محاسبه و پس از مقایسه نتایج بدست آمده با مقادیر واقعی این روش برای حفاری تمام مقاطع تونل درنظر گرفته شده است که با افزایش گالری های حفاری شده و ایجاد ستون درگالری مرکزی کهنقش مهمی در توزیع تنش خاک و کاهش نشست زمین دارد