سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

الینا حیدرپور بمی – دانشجوی کارشناسی ارشد ، بخش مهندسی خاک شناسی ، دانشگاه شهید باهنر کرم
مجید محمود آبادی – استادیار بخش مهندسی خاکشناسی ، دانشگاه شهید باهنر کرمان
روح الله عبدالشاهی – استادیار بخش زراعت و اصلاح نباتات ، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

مدیریت صحیح عملیات کشاورزی و حفظ کربن آلی از جمله عوامل مهم د رکشاورزی پایدار محسوب می شود . این مطالعه اثر کوتاه مدت نوع و نحوه ترکیب بقایای آلی در دو عمق صفر تا ۷ سانتیمتری و ۷ تا ۲۱ سانتی متری را بررسی می کند. در این تحقیق کاه و کلش گندم و کود حیوانی ( گاوی) در سه سطح ( صفر ، ۱ و ۳ درصد وزنی ) و به دو حالت به خاک اعمال شد. به گونه ای که در حالت اول بقایای آلی با یک سوم سطحی خاک ترکیب و درحالت دیگر با کل خاک مخلوط شده است . د رنهایت نمونه برداری از دو عمق صفر تا ۷ سانتیمتر و ۷ تا ۲۱ سانتی متری صورت گرفته است. نتایج به دست آمده نشان میدهد که درصد کربن آلی در حالتی که بقایای آلی به صورت یک سوم به سطح خک اضافه شده ، به ویژه د رمورد کود دامی به طور متوسط ۱۲% بیشتر از کوه کلش بوده است . همچنین نتایج حاکی از آن بوده که میزان درصد کربن الی به طور متوسط د رعمق صفر تا ۷ سانتی متری ۱۰% بیشتر از عمق ۷ تا ۲۱ مشاهده شده است. بنابراین نوع و نحوه ترکیب بقایای آلی از جمله عواملی هستند که می تواند بر افزایش کربن آلی خاک نقش داشته باشد.