سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سیزدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

بتول محب راد – کارشناسی آموزشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد ، دانشکده بهداشت
میر ابوطالب کاظمی – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد ، دانشکده بهداشت
علیرضا رعنایی – کارشناس بهداشت محیط مرکز بهداشت کلات

چکیده:

دفع پسماندهای بیمارستانی نیازمند مدیریت صحیح با اصول بهداشتی و مهندسی است ، در ایران ۵۸/۰۴% پسماندها ، دفن ۳۰/۶۴% سوزانده و ۱۸/۲% تلنبار می شوند که مورد تایید مجامع علمی و بین المللی نیست. بهرهمندی از اطلاعات در خصوص جمع آوری ، ایمن سازی ، دفع پسماندهای پزشکی حائز اهمیت است . به علت عدم اگاهی پرسنل درگیر و عواقب بهداشتی نامطلوب لازم است کارکنان امور بهداشتی در این زمینه اطلاع کافی داشته باشند. روش تحقیق : در این مطالعه ۷ مرکز درمانی ، ۷ واحد از ۲۱ خانه بهداشت بازدید و چک لیست تکمیل شد. سپس با انجام پیش آزمون ، برگزاری کلاس آموزشی ، پس آزمون ، بازدید مجدد و تکمیل مجدد چک لیست ها ، با استفاده از روش اماری SPSS نتایج آنالیز گردید. نتایج : نتایج : نشان داد ۱۷٫۵% قبلا آموزش دیده و اطلاعات کافی داشتند .۵% پرسنل راه مناسب ایمن سازی را سوزانیدن ، ۹% زباله سوز ، ۲٫۵% دفن و هیچکدام اتوکلا می دانستند . پس از نتایج نشان داد با توجه به p < 0.05 ، ارتباط مناداری بین شرکت در کلاس و افزایش اطلاعات و زمان نگهداری پسماندها و برگزاری کلاس وجود دارد . بین نظر پرسنل درباره روش دفع پسماند مراکز شان و برگزاری کلاس آموزشی ارتباط معنا داری ملاحظه نگردید (p>0.05) بیشترین تغییرات رفتار مربوط به پرستاران و ماماها ۷۱٫۴% و کمترین ، نیروهای خدماتی ۵۷٫۱% بود. نتیجه گیری : با توجه به نتایج ، تغییر رفتار نیازمند برگزاری کلاسهای پیوسته و افزایش سطح تحصیلات و استخدام پرسنل ماهر می باشد.