سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی و سومین کنفرانس ملی سد و نیروگاههای برق آبی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سعید غفوری – مدیر امور مهندسی عمران، شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران، تهران
مجید فاطمی – کارشناس مکانیک خاک، شرکت مهندسی مشاور آبان پژوه، تهران.
بهروز درودیان – کاشناس مکانیک سنگ
کاظم زارعی مظفری – شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران، تهران

چکیده:

انحلال پذیری سنگ فرآیندی است که با جریان یافتن آب برروی سنگ و یا نفوذ حرکت آب در درون سنگ اتفاق م یافتد. بالا بودن میزان انحلال با توسعه ترک و شکا فها به افزایش نفوذپذیری سنگ منجر م یشود. معروف ترینکان یهای انحلال پذیر ژیپس و انهیدریت بوده و به صورت خاص در صورتی که قسمتی از مخزن یک سد را تشکیل داده باشند، بدلیل برقراری گرادیان هیدرولیکی و خطر شسته شدن این لای هها و ایجاد مجرا یهای باز جهتفرار آب مخزن سد با فرض وقوع این حادثه سعی م یشود تا با ارائه تمهیداتی از وقوع این پدیده در مصالح جلوگیری شود. سازند گچساران از لای ههای مارنی، مارن گچ دار، لای ههای گچی و نمک تشکیل شده است. اینمصالح در مجاورت آب و برقراری گرادیان هیدرولیکی عمدتا دچار پدیده شستشو و انحلال م یشوند. این سازند در بخشی از مخزن سد خرسان سه در دره مشرف به ساختگاه سد تشکیل شده است. هدف از ارائه این مقالهبررسی احتمال وقوع پدیده شستشو در مصالح این سازند بوده و به روش اجزاء محدود و در نظر گرفتن فرضیاتمختلف، راهکار مناسب برای جلوگیری از وقوع این پدیده که ممکن است به صورت واقعی در پروژ ههای دیگر اتفاق افتد، ارائه م یشود و دلیل کارایی تمهید در نظر گرفته شده با آنالیز نشت به روش اجزاء محدود مشخصم یشود. در این مقاله به منظور بررسی شرایط ژئوتکنیکی و هیدروژئولوژیکی لای ههای تشکی لدهنده سازند گچساران از نتایج آزمایشات آزمایشگاهی و نتایج حاصل از حفر گمان ههای اکتشافی در محدوده مورد نظر استفاده شده است.