سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و انجمن ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

یونس اعتماد – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مواد و متالورژی
مهدی شاهدی اصل – دانشجوی دکتری مهندسی مواد و متالورژی
عاطفه شکریان – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مواد و متالورژی

چکیده:

روستای کمجان در شهرستان نطنز استان اصفهان از مناطق مهم باستانی ذوب فلزات درایران است مطالعات باستان یشناسی رروی قطعات سفالی پیدا شده در آن ناحیه قدمت آن را حدود ۶۰۰ سال تخمین می زند دران دوره کوره های ذوب را در شیب تپه ها می ساختند با بررسی سرباره های موجود در منطقه می توان به نوع سنگ معدن و روش ذوب آن پی برد آنالیز سرباره به کمک اشعه ایکس آشکار می سازد که پیشینیان توانسته بودند به ترکیب بهینه سرباره دست پیدا کنند آنالیز ساچمه های مسی محبوس در سرباره به کمک sem نشان میدهد که مذاب از سه فاز تشکیل شده که علاوه برفاز زمینه دوفاز ثانویه درآن رسوب کرده اند سنگ معدن مورد استفاده در آن دوران از نوع مالاکیت و آزوریت بوده و مذاب به روش احیا تولید شده است درشرایط آزمایشگاهی با استفاده ازاین سنگ معدن و به روش احیا دردمای ۱۲۰۰ درجه مذابی مشابه با ساچمه های مسی پیشینیان تولید می شود که تایید کننده صحت این ادعا می باشد.