سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محسن سیدی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاور
جواد حمزه ئی – اعضا هیات علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بو
گودرز احمدوند – اعضا هیات علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بو
محمد علی ابوطالبیان – اعضا هیات علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بو

چکیده:

در سال های اخیر کشاورزی پایدار بر مبنای استفاده از انرژی خورشید و تبدیل آن به محصولات کشاورزی بدون تخریب خاک، آب و محیط زیست اهمیت ویژه ای پیدا کرده است . کشت مخلوط به عنوان یکی از مولفه های کشاورزی پایدار از تولید دو یا چند محصول بطور همزمان در یک قطعه زمین شکل می گیرد . به منظور بررسی کشت مخلوط نخود و جو و تاثیر آن بر عملکرد و اجزای عملکرد گیاه نخود و همچنین کنترل علف های هرز آن آزمایشی در سال زراعی ۱۳۸۹ در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا انجام گرفت. این آزمایش با استفاده از طرح کرت های خرد شده بر پایه بلوک های کامل تصادفی در ۳ تکرار انجام شد. ترکیب کشت مخلوط با استفاده از طرح های ا فزایشی به دست آمد. به صورتیکه نخود به عنوان محصول اصلی در نظر گرفته شده و تراکم های مختلف جو به عنوان محصول دوم به آن اضافه گردید . عامل اصلی شامل عدم وجین علف های هرز (NW) و وجین علف های هرز (W) و عامل فرعی هم الگوهای مختلف کاشت دو محصول شامل کشت خالص نخود (C100)، کشت خالص جو (B100)، کشت مخلوط افزایشی ۱۰۰ % نخود + ۱۰۰ % جو (C100B100)، کشت مخلوط افزایشی ۱۰۰%نخود + ۷۵ % جو (C100B75) ، کشت مخلوط افزایشی ۱۰۰ % نخود + ۵۰ % جو (C100B50) ، کشت مخلوط افزایشی ۱۰۰% نخود + ۲۵ % جو (C100B25) بود. در این مطالعه برای ارزیابی سودمندی کشت مخلوط از شاخص نسبت برابری زمین (LER) استفاده شد. نتایج آزمایش نشان داد که اکثر صفات مورد بررسی تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار گرفتند . در میان ترکیبات مختلف تیماری بیشترین عملکرد بیولوژیک و عملکرد دانه نخود مربوط به تیمار WC100 بود، ولی در تیمارهای عدم وجین تیمار خالص نخود از نظر عملکرد دانه دارای افت شدید بود و تیمارهای مخلوط توانستند برتری خود را نشان دهند . در تیمار های مخلوط بیشترین عملکرد دانه نخود متعلق به تیمار WC100B25 بود. همچنین، تیمار های کشت مخلوط بدون کنترل علف هرز توانستند تعداد و وزن خشک کل علف های هرز را به طور معنی داری کاهش دهند . علاوه بر این در کلیه تیمار های مخلوط LER بالاتر از ۱ به دست آمد که نشان از سودمندی کشت مخلوط است . در میان الگوهای کشت مخلوط، تیمار NWC100B100 بیشترین میزان LER را به دست آورد . در مجموع نتایج آزمایش ح اکی از برتری کشت مخلوط نخود و جو نسبت به تک کشتی این دو گونه بود.