سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سیدروح اله حسینی واعظ – دانشجوی دکتری دانشکده مهندسی عمران دانشگاه سمنان
حسین نادرپور – استادیار دانشکده مهندسیعمران دانشگاه سمنان
علی خیرالدین – استاد دانشکده مهندسی عمران دانشگاه سمنان

چکیده:

سیستم های دال تخت شامل دالهای بتنی می باشند که مستقیما روی ستونها تکیه دارند و از این رو دراین سیستم احتیاج به قاب بندی کف نمی باشد چنین سیستمی منجر به کمترین ارتفاع برای کفهای ساختمان می گردد و از این لحاظ بعنوان یک برتری اقتصادی آشکار مطرح می باشد دراین سیستم ها به دلیل تمرکز زیاد برش در حوالی ستون ها غالبا یا از سرستونها استفادهمی شود و یا برضخامت دال ها در نزدیکی ستونها اضافه می گردد انعطاف بیش از حد و مشکل انتقال لنگر در محل اتصال دالهای تخت یکی از محدودیت های استفاده از این سیستم سازه ای در نواحی لرزه خیز می باشد دراین مقاله با بررسی پارامترهایی نظیر ضخامت دال و ضخامت ستون امکان استفاده از این سیستم سازه ای درکشور مورد بررسی قرارگرفته است بدینمنظور چندین مدل سازه ای با تغییر پارامترهای تاثیر گذار بررفتار مورد تحلیل قرارگرفته و نتایج مربوط به آنها مورد مقایسه قرارگرفته است.