علت انتخاب سن ۴٢ روز برای آزمایش بر روی دیوار استفاده از ماده پوزولانی زئولیت بوده است . از دیگر سو آزمایش های فراصوتی و چکش اشمیت بر روی آزمونه های مکعبی استاندارد در سنین ٢٨،١۴،٧،٣و۴٢روز برای مقایسه با نتایج حاصله از دیوار و هم برای ترسیم نمودارهای کالیبره انجام گرفت . تغییرات نسبی مقاومت آزمونه ها و سرعت امواج در آن ها در شکل های٧و ٨ آورده شده است .

نتایج آزمایش های فراصوتی بر روی آزمونه های استاندارد مکعبی نشان می دهد که آزمونه های استاندارد در شرایط نگه داری خشک در بتن های معمولی و خودتراکم تا قبل از سن ٧ روز به ترتیب به ٩٧%و ٨٧% مقدار نهایی خود می رسند. روند مشابهی برای مقاومت فشاری آن ها حاکم است و تا قبل از سن ٧ روز به ترتیب به ٧۶% و ۵٩ % درصد مقاومت نهایی خود می رسند که این موضوع می تواند تاکیدی بر محافظت بتن در روزهای اولیه باشد، و همین طور می تواند نشان دهنده ی حساسیت کمتر بتن خود تراکم در  این  سنین

شکل ٧-تغییرات نسبی سرعت امواج فراصوتی بر مبنای سرعت ۴٢روزه   شکل ٨-تغییرات نسبی مقاومت بتن بر حسب مقاومت ۴٢ روزه نسبت به بتن معمولی باشد. تغییرات سرعت امواج فراصوتی و عدد چکش اشمیت در ارتفاع دیوارها برای همه ی آزمایش های صورت گرفته روند مشابهی را داشته است و به گونه ای است که مقادیر نتایج حاصله در پای آن بیشتر از سایر نواحی می باشد(شکل ٩).

میانگین سرعت امواج در بالا و پایین دیوار ساخته شده با بتن خود تراکم به ترتیب ۴/٢٢و۴/۴٩ بوده است . در حالی که این مقادیر برای دیوار ساخته شده با بتن معمولی به ترتیب برابر ۴/۵۵و۴/٧٨ بوده است . به بیان دیگر نسبت سرعت امواج در بالا به پایین دیوارهای ساخته شده از بتن خود تراکم و معمولی به ترتیب برابر٩۴و ٩۵% می باشد که کاملا منطبق با نتایج رنجبر[١٠] و مدندوست [١١]

است . در مطالعه انجام شده توسط رنجبر و همکاران بر روی انتشار امواج فراصوتی در دیوار ساخته شده از بتن خود تراکم میانگین سرعت امواج در بالا و پایین به ترتیب ۴/۴٨ و ۴/٧۴ و نسبت ٩۵% گزارش شده است . در مطالعه دیگر توسط مدندوست بر روی دیوار ساخته شده از بتن معمولی این مقادیر به ترتیب ٣/٧٠و٣/٨٧ و نسبت ٩۶ % گزارش شده است . لازم به ذکر است که ابعاد و جزئیات آرماتورگذاری دیوار های ذکر شده در کار های فوق کاملا مطابق با دیوار مورد مطالعه در این تحقیق می باشد.