سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: هفتمین کنگره ملی مهندسی ماشین های کشاورزی و مکانیزاسیون

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

جمال شعبانلو – دانش آموخته کارشناسی ارشد، مهندسی ماشین های کشاورزی و مکانیزاسیون دا
محمد امین آسودار – دانشیار مهندسی ماشین های کشاورزی و مکانیزاسیون دانشگاه کشاورزی و من
محمود قاسم نژاد رائینی – عضو هیئت علمی گروه مهندسی ماشین های کشاورزی و مکانیزاسیون دانشگاه کش
احمد حیدری – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی همدان

چکیده:

گندم مهمترین محصول استراتژیک در ایران استکه افزایش تولید و نیل به خود کفایی در آن از دیر باز مورد توجه بوده است. ضایعات در هنگام برداشت توسط کمباین از عمده ترین گاوگاه های موجود در فرایند تولید گندم محسوب می شود. در این میان نرخ تغذیه از عوامل بسیار موثر بر تلفات کمباین یم باشد که جهت تغییر آن و کاهش ریزش می توان در عامل سرعت و ارتفاع برش را تغییر داد. در این تحقیق اثر ارتفاع برش در سه سطح ( ۱۰ و ۲۰ و ۴۰ سانیمتر) و سرعت پیشروی در چهار سطح ( ۲ و ۲/۵ و ۳ و ۳/۵ کیلومتر در ساعت) بر تلفات گندم واریته سایسون به صورت کرت های خرد شده نواری رد قالب بلوک های کامل تصادفی در سال ۱۳۸۹ در منطقه همدان مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اثرات ساده ارتفاع برش و سرعت بر تلفات کوبنده، انتهایی، تلفات کل، شکستگی دانه، ناخالصی در مخزن، جوانه زنی بذر و تلفات توام برداشت برداشت تا کاشت در سطح ۱% معنی دار می باشد. اثر متقابل ارتفاع برش و سرعت بر تلفات انتهایی، تلفات کل کمی، جوانه زنی و تلفات کل برداشت تا کاشت در سطح ۱% معنی دار می باشد. کمترین تلفات انتهایی و تلفات کل در ارتفاع برش ۱۰ سانتیمتر و سرعت ۲ کیلومتر به ترتیب (۰/۰۷۳) و (۱/۲) درصد و بیشترین مقدار آنها در اترفاع ۱۰ سرعت ۳/۵ کیلومتر به ترتیب برابر (۳/۵۹) و (۶/۳۹) درصد بود. بیشترین درصد جوانه زنی و کمترین تلفات توام برداشت و کاشت در ارتفاع برداشت ۲۰ سانتیمتر و سرعت ۳ کیلومتر به ترتیب برابر ۹۸ و ۵ درصد بود.