سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سیزدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدرضا قطبی – استادیار گروه بهداشت حرفه ای دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی کرمان
محمد رضا منظم – استادیار گروه بهداشت حرفه ای دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران
نرگس خانجانی – استادیار گروه آمار و اپیدمیولوژی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ک
غلامحسین حلوانی – عضو هیئت علمی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد

چکیده:

یکی از عوامل زیان آور موثر بر سلامت کارگران در چند سال اخیر ، صدای محیط های کاری بوده است که از خطرات مهم شغلی محسوب می شود. این مطالعه با هدف تعیین میزان مواجهه صوتی مشاغل مختلف و همچنین افت دائم شنوایی ناشی از صدا ، با توجه به سن و سابقه کار انجام شد. روش کار : مطالعه حاضر ازنوع توصیفی – تحلیلی و به روش مقطعی طراحی و اجرا شد. نمونه گیری به صورت سرشماری و تراز مواجهه صوتی با استفاده از روش پایه شغلی در هر موقعیت کاری انجام گرفت . آزمون شنوایی توسط ادیولوژیست در اتاقک آکوستیک استاندارد به انجام رسید. اطلاعات توسط نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها : میانگین سنی ۶/۷۶ ± ۳۶/۵۸ سال (بین ۱۹ تا ۵۲ سال) و حداقل ، حداکثر و میانگین سابقه کار افراد به ترتیب ۱ و ۱۸ و ۵/۴۷ ± ۱۱/۰۸ سال بدست آمد . میانگین افت شنوایی در گوش راست ۸/۶۳± ۱۵/۳۸ ، در گوش چپ ۹/۵۱ ± ۱۶/۳۱ و افت شنوایی کلی ۸/۳۳ ± ۱۴/۷۲ بودند. همچنین بین متغییرهای شدت صدا و سابقه کار با میزان شنوایی رایطه معنادار آماری به دست آمد. نتیجه گیری : یافته های پژوهش حاضر ، نشان می دهد که آلودگی صوتی در واحدهای کیری این کارخانه شیوع بالایی دارد و با توجه به اینکه تحلیل نتایج ، تاثیر سر و صدا و سابقه کار بر روی افت شنوایی را مثبت نشان می دهد ، بنابراین به منظور کاهش بروز NIHL لازم است اقدامات لازم جهت کنترل صدا و برنامه حفاظت شنوایی مناسب به اجرا گذارده شود.