سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: هشتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمد علی ززولی – عضو هیئت علمی دانشکده بهداشت ساری
عید محمد عباس زاده – کارشناس بهداشت محیط مرکز بهداشت تربت حیدریه

چکیده:

یکی از مهمترین مسائل بهداشتی مورد توجه و مشکلات و ناراحتی های که اکثر افراد در طول زندگی خود با آن مواجه میشوند ، پوسیدگی دندان است. این مسئله به ویژه در کشورهای درحال توسعه از روند رو به رشدی برخوردار بوده است از سالها قبل مشخص شده است که دریافت حد معینی از فلوراید از طریق آب آشامیدنی یا سایر حاملهای موضعی فلوراید باعث کاهش پوسیدگی از طریق افزایش مقاومت دندان ها یا کاهش قابلیت انحلال مینا می گردد به طوری که مشخص شده است افزایش فلوئور به آب ۶۵% و افزایش آن به خمیر دندان ۲۵% پوسیدگی را کاهش می دهد. یکی از اهداف WHO تا سال ۲۰۱۰ کاهش شاخص DMFT افراد ۱۲ ساله به کمتر از ۱ می باشد و توصیه می نمائید آب شرب شهر تربت حیدریه و شاخص DMFT در دانش آموزان (۱۵-۱۲) ساله در سال ۱۳۸۳ می باشد. پژوهش حاضر که یک مطالعه توصیفی مقطعی است ، تعداد ۲۵۲ نفر دانش آموز برای محاسبه DMFT و تعداد ۷۷ نمونه جهت تعیین میزان فلوراید آب با استفاده از فرمول برآورد میانگین بررسی گردید. عمل نمونه برداری از چاه های تامین کننده آب شرب ، مخازن ذخیره و نقاطی از شبکه توزیع در طی دو فصل پاییز و زمستان انجام گردید. فلوئور آب با روش اسپادنز و توسط یک دستگاه اسپکتروفتومتر مدل DR-4000u تعیین گردید. جهت تعیین DMFT ابتدا مدارس به روش خوشه ای و دانش آموزان به روش تصادفی انتخاب گردید و سپس معاینه افراد مورد مطالعه و تکمیل فرم مخصوص توسط دندانپزشک انجام گردید. میانگین غلظت فلوراید آب شرب شهر ۰/۴۶mg/l که بیشترین میزان فلوراید مربوط به ایستگاه کنترل مرکزی به میزان ۰/۶۳mg/l و کمترین آن مربوط چاه آب شماره ۱ بهارستان به میزان ۰/۳۵mg/l می باشد. شاخص ۳/۰۵۶DMFT بوده که از این بین بیشترین مقدار DMFT مربوط به گروه سنی ۱۴ سال و با میانگین ۳/۲۲ و کمترین مقدار آن مربوط به گروه سنی ۱۲ سال و با میانگین ۲/۵۲ می باشد. مقدار DMFT دختران بیش از پسران بوده است میزان شاخص DMFT در دانش آموزان ۱۲ ساله معادل ۲/۵۲ می باشد که با توجه به طبقه بندی WHO در سطح دوم قرار دارد و باهدف تا سال ۲۰۱۰ آن فاصله زیادی دارد . میزان فلوئور آب شرب پایین تر از حد توصیه شده می باشد . لذا فلوئور مورد نیاز بدن رابایستی از طریق عمل فلوئورزنی آب ، استفاده از حامل های موضعی فلوراید و با نوشیدنی های فلوئور دار نظیر چای و مواد غذایی دیگر تامین نمود . همانطوری که طبق نظر WHO هیچ اساسی برای تغییر سیاست بهداشت همگانی در کابرد فلوراید برای پیشگیری از پوسیدگی دندان وجود ندارد.