سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین همایش ملی دانشجویی مدیریت و فناوریهای نوین در علوم بهداشتی، سلامت و محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

دامون کتابی یزدی – دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد بهداشت حرفه ای دانشگاه علوم پزشکی یزد
غلامحسین حلوانی – عضو هیئت علمی دانشکده بهداشتدانشگاه علوم پزشکی یزد

چکیده:

از میان حوادث مختلف، تصادفات رانندگی به دلیل خصوصیات خاص خود از جمله فراوانی بالا، شدت زیاد و شانس درگیر شدن مستقیم تمامی افراد جامعه در آن از اهمیت ویژه ای برخوردارند. دریو (۱۹۹۴) عامل ۸۰ تا ۹۰ درصد حوادث را رفتارهای پرخطر معرفی می کند.در یک مطالعه توصیفی مقطعی میزان تاثیر رفتارهای پرخطر در بروز حوادث ترافیکی در بین پانصد و پنجاه راننده شهر یزد در سال ۱۳۸۷ با استفاده از روش نمونه برداری از رفتارهای انحرافی به کمک پرسشنامه ارزیابی رفتار رانندگان (DBQ)، مشاهده و مصاحبه، مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهند که ۵ رفتار پرخطر منجر به بروز حوادث ترافیکی در بین رانندگان شهر یزد دارای بیشترین فراوانی می باشند: ۱) اشتباه در محاسبه سرعت اتومبیلی که از روبه رو می آید، در هنگام سبقت گرفتن با فراوانی ۹۱/۰ درصد. ۲) رانندگی با سرعت بیش از حد مجاز به صورت ندانسته با فراوانی ۷۳/۸ درصد. ۳) توجه نکردن عمدی به محدوده های مجاز سرعت در اواخر شب و اوایل صبح با فراوانی ۶۳/۲ درصد. ۴) چشم پوشی از علائم مربوط به حق تقدم با فراوانی ۶۰/۰ درصد. ۵) مسابقه دادن با دیگر وسایل نقلیه با فراوانی ۵۸/۸ درصد، که تمامی این رفتارها دارای بالاترین سطح ریسک برای خود راننده و دیگر افراد در معرض می باشند.شیوع بالای رفتارهای پرخطر منجر به حوادث ترافیکی در رانندگان را می توان به علت نقص در مسائل آموزشی دانست، برای نمونه می توان به نهادینه نشدن فرهنگ ایمنی و لزوم توجه کامل به رانندگی، وجود عادات بد در هنگام رانندگی نظیر استفاده از تلفن همراه، پذیرش ریسک بالای تخلفات عمدی در مقابل رسیدن سریع به مقصد، رانندگی مطابق با تصویر اجتماعی نادرست از راننده ماهر و استفاده از رانندگی به عنوان وسیله ای برای مطرح کردن خود اشاره کرد