سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سیزدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمد علی ززولی – استادیار دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی مازندران
راضیه فردوسی – دانش آموخته کارشناسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت ساری
غلامرضا مهدی پور – کارشناس مسئول بهداشت محیط مرکز بهداشت شهرستان ساری

چکیده:

مسکن بخشی از مجموعه محیط زیست انسان و تا حد زیادی مسئول وضعیت سلامت و رفاه اوست . بنابراین ارزیابی کیفیت مسکن از نظر رعایت استانداردهای بهداشتی جهت حفظ سلامت و رفاه جامعه ضروری است. لذا هدف از این مطالعه ،بررسی میزان رعایت استانداردهای مسکن بهداشتی در روستاهای تحت پوشش خانه بهداشت خرم آباد شهرستان ساری می باشد.روش تحقیق : جهت انجام این بررسی از روش ارزیابی انجمن بهداشت عمومی آمریکا استفاده شد. در این مطالعه از یک چک لیست که دارای دو قسمت اصلی و ضعیت مسکن با اقامت گاه و وضعیت محیط ( در مجموع مشتمل بیش از ۸۰ گزینه ) بود ، استفاده شد . در این روش وضعیت مسکن بر اساس نمرات جریمه (مسکن و محیط ) به پنج گروه خوب (A) ، قابل قبول (B ) ، حد مرز (C) ، زیر استاندارد (D) و نامناسب (E) تقسیم بندی شده است .برای آژمون آماری از آزمون k-s استفاده شد. یافته ها : نتایج نشان داد که ۳۰ درصد مسکن دارای وضعیت قابل قبول بوده اند و بقیه در گروه های C و D و E می باشند . هیچ خانواری در گروه A (مناسب) قرار نداشتند . آمار توصیفی ، آزمون k-s و نمودار نرمال نشان داد که داده ها یمتغیر نمره کل از توزیع نرمال برخوردار می باشند . در آژمون پارامتری مشخص گردید ۰/۰۵> pvalue می باشد. بحث و نتیجه گیری : از این تحقیق استنباط می شود که دلائل عدم بر خورداری از مسکن مناسب در منطقه مورد مطالعه ، عدم ارائه برنامه مدون خانه سازی در روستاها توسط سازمان های مسئول ، عدم رعایت اصول معماری در احداث ساختمان ، قدمت بالای اکثر بناهای مورد مطالعه و در نهایت در آمد پائین خانوار می باشد.