سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

مهدی نوری پور – استاد ترویج کشاورزی دانشگاه یاسوج
غلامحسین زمانی – استاد آموزش کشاورزی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

یکی از مهمترین مشاغلی که فارغ التحصیلان کشاورزی می توانند درآینده شغلی خود درآنها فعالیت کنند فعالیتهای آموزشی نظیر تدریس در دبیرستانهای کشاورزی یا ترویجی از قبیل آموزش کشاورزان / بهره برداران بخش کشاورزی است اگریک فارغ التحصیل آموزش عالی کشاورزی از دانش فنی مناسبی برخوردار بوده ولی نحوه انتقال موثر و مفید آن به مخاطبان را ندارند درکار خود موفق نخواهد بود لذا آشنایی متخصصان کشاورزی با مهارتهای آموزشی و ارتباطی اهمیت بسیاری دارد بنابراین بررسی میزان توجه به پرورش مهارتهای آموزشی – ارتباطی درآموزش عالی کشاورزی بعنوان هدف اصلی مقاله حاضر درنظر گرفته شد دراین پژوهش از روش پیمایش و تکنیک پرسشنامه استفاده شد از بین دانشجویان سه نیمسال آخر ۱۰ رشته های کارشناسی کشاروزی دانشگاه شیراز ۳۵۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه بندی شده به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. نتایج اینماطلعه حاکی از آن است که بطور کلی تجربه دانشجویان از کارتدریس و آموزش بسیار محدود بوده و غالبا شامل تدریس غیررسمی دروس دبیرستان برای دوستان وآشنایان بوده است از نظر پاسخگویان آشنایی با جنبه های کاربردی رشته تحصیلی و مهارتهای ارتباطی نسبت به مبانی نظری اهمیت بیشتری دارد اما در آموزش کشاورزی بیشتر به آموزشهای نظری توجه شده است درزمینه آشنایی با مفاهیمی نظیر آموزش غیررسمی و بزرگساران مهارتهای مختلف ارتباطی – آموزشی و فنون تدریس نمرات پاسخگویان غالبا در حد ضعیف بوده است.