سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: هجدهمین کنگره ملی علوم و صنایع غذایی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

نسرین حسن زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس
نادر بهرامی فر – دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی نور، گروه محیط
عباس اسماعیلی ساری – دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی نور، گروه محیط

چکیده:

امروزه امنیت غذایی از لحاظ حضور باقیمانده آفتکشها در محصولات کشاورزی بسیار مهم می باشد. آفتکشها نقش بسیار مهمی را در پیشرفت وافزایش محصولات زراعی ایفا می کنند . آمار جهانی نشان می دهد که سالانه در حدود ۳۰ – ۲۰ % محصولات کشاورزی توسط آفات از بین می رود .استفاده هر چه بیشتر از آفتکش ها، عدم توجه به دوره کارنس آفتکش ها و ورود محصولات کشاورزی سمپاشی شده در مدت زمان کمی بعد ازسمپاشی منجر به افزایش باقیمانده این مواد در محصولات غذایی مورد مصرف انسان به خصوص میوه و سبزیجات تازه می گردد که این امر علاوه برتاثیرات زیست محیطی به عنوان عامل خطر جدی برای سلامت مصرف ک نندگان نیز مطرح می باشد. در این تحقیق به دلیل تولید و سمپاشی زیاد خیار گلخانه ای در نقاط مختلف ایران به بررسی یکی از انواع آفتکشهای پر مصرف (بنومیل) در خیار گلخانه ای پرداخته شد. به این منظور بعد از سمپاشیبنومیل ، نمونه ها به صورت یک روز در میان به مدت ۱۴ روز برداشت شدند و پس از انتقال به آزمایشگاه و استخراج نمونه ها با کمک دستگاهHPLC غلظت باقیمانده آفتکشها تعیین شد . به صورت همزمان تعدادی از نمونه ها تحت تاثیر تیمارهای پوست کندن و ذخیره سازی در یخچال قرارگرفتند. نتایج نشان داد که که بیشترین غلظت باقیمانده بنومیل در روزهای اول و دوم بعد از سم پاشی به ترتیب به میزان ۰/۰۷ mg/kg و ۰۸ / ۰ می باشد که این مقدار از MRL تعیین شده توسط WHO یعنی ۰/۰۱ mg/kg به مراتب بیشتراست و همچنین دو تیمار پوست کندن و ذخیره سازی دریخچال باعث کاهش باقیمانده آفتکشها به مقدار ۴۰ و ۶۰ % از سطح خیار شد