سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی گیاه پالایی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

نفیسه نعمت شاهی – دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی گیاهی، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم
مهرداد لاهوتی – عضو هیئت علمی گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه فردوسی مشه
علی گنجعلی – عضو هیئت علمی گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه فردوسی مشه
تکتم احسانی – کارشناس ارشد فیزیولوژی گیاهی، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دا

چکیده:

کروم یک فلز سنگین است که در محیط زیست وجود دارد و برای سلامتی انسان خطرناک می باشد. اثرات سمی کروم روی رشد ونمو گیاه، شامل جلوگیری از فرایند جوانه زنی، کاهش رشد و بیومس گیاهی می باشد. هدف از انجام این پژوهش بررسی میزان انباشتگی و توزیع (فرمول در متن اصلی مقاله) در گیاه پیاز خوراکی می باشد. بدین منظور گیاهچه های پیاز رشد یافته در گلدان های حاوی خاک زراعی و ماسه به نسبت ۱:۱ که تیمار های مختلف (فرمول در متن اصلی مقاله) ۲۰۰ ،۱۵۰ ،۵۰،۱۰۰ ،۴۰ ،۲۰ ،۱۰ ،۵ ،۰ mg/L به آنها داده شد، پس از ۴ هفته برداشت شدند و میزان انباشت (فرمول در متن اصلی مقاله) در ریشه و بخش هوایی اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که مقدار کروم در ریشه و بخش هوایی با افزایش غلظت این عنصر در محیط کشت، افزایش می یابد و تجمع آن در ریشه به مراتب بیشتر از بخش هوایی است.