سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش ملی سلامت، محیط زیست، و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سیدمهدی امینی نسب – عضو هیات علمی گروه محیط زیست ، دانشکده منابع طبیعی، مجتمع آموزش عالی ب
مهدیه شریفی – دانش آموخته گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه شهید چمران

چکیده:

برای دستیابی به توسعه پایدار،حفاظت از منابع طبیعی شامل جنگل ها و مراتع به عنوان بستر توسعه و زیر بنای برنامه های سازندگی از اهمیت ویژه ای بر خوردار است.در این راستا نیاز به تشکل ها و ساختار های سازمان یافته مردمی به عنوان مکمل برنامه های وسیع و گسسترده دولت در امر حفاظت از منابع طبیعی به شدت احساس می شود تا به اتکاء به ارزش های فرهنگی ،اجتماعی و دینی حاکم بر جامعه و به دور از بورو کراسی های دست و پا گیر اداری بتواند انگیزه های والای حفاظت از منابع طبیعی را در بین اقشار مختلف جامعه شامل روستائیان،زنان، دانشجویان،دانش آموزان،دانش آموختگان منابع طبیعی دانشگاهها و … تقویت نموده و مشارکت آنان را به این امر خطیر جلب نماید. این تحقیق به منظور آگاهی از میزان استقبال دانشجویان کارشناسی محیط زیست از تشکل های مردمی حفاظت از محیط زیست در دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکده منابع طبیعی بهبهان با روش پرسشنامه ای اجراء شد که برخی از نتایج آن به شرح زیر می باشد: ۸۴ %پاسخگویان زن و ۱۶% مرد بوده اند. ۲۰% دانشجویان کارشناسی سال اول، ۲۰% سال دوم ، ۲۰% سال سوم ، ۴۰% سال چهارم بوده اند. ۳۰% عضو تشکل های مردمی بوده اند. ۱۶% طریقه عضو شدن در NGO را می دانند . ۷۲% شناخت کمی نسبت به NGO ها دارند. ۷۳% کار NGOها را به میزان زیادی ضروری می دانند. ۵۵/۳% سازمان محبط زیست را برای مسئول بودن NGO ها مناسب تر می دانند . ۵۷% علاقه زیادی به عضویت در NGOها دارند. ۹% پاسخگویان سطح محلی، ۲۸% سطح منطقه ای ، ۲۶% سطح ملی و ۳۴% سطح بین المللی را برای این تشکل ها مناسب میدانند. ۵۳/۲% عدم آشنایی را مهمترین مشکل تشکل های مردمی حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی می دانند. ۹۲% حاضرند تا دیگران را برای عضو شدن در NGO تشویق کنند. در مجموع نتایج این تحقیق نشان میدهد که زمینه مناسب برای عضو شدن دانشجویان در تشکل های مردمی حفاظت از محیط زیست وجود دارد.