سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین کنفرانس ملی زلزله و سازه

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حسام آل بویه – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران سازه
محمدعلی برخورداری بافقی – دانشیار دانشگاه علم و صنعت ایران
حسین بخشی – استادیار دانشگاه حکیم سبزواری

چکیده:

یکی از بهینه ترین و جدیدترین روش کنترل ارتعاشات درروندبهسازی سازه ها و طراحی ساختمان های مقاوم دربرابر بارهای دینامیکی استفاده ازمیراگرها می باشد این تفکر باعث کنترل پاسخ سازه تحت بارهای دینامیی شده و بدون اینکه نیاز به مقاوم سازی تک تک عناصر مقاوم سازه ای باشد با تعبیه وساییل و تجهیزات مناسبی درساختمان باعث کاهش تغییر مکان و بهبود پاسخ دینامیکی سازه می شوند بطور کلی همه روشهای موجود طراحی لرزه ای روی شکل پذیری اجزا سازه های بنا شده است قابلیت تلف کردن انرژی تحت تغییر شکلهای پلاستیک به سبب خمش پیچش و ترک خوردگی میتوانند نمونه هایی ازاین دست باشند پاسخ میراگرها درفاز مخالف نیروی وارده بوده از این رو بخش زیادی از انرژی وارده را درهمان قسمت مستهلک نموده و مانع از انتقال به سایر اعضا می شود درنتیجه اعضا وارد محدوده پلاستیک نمی شوند و سایراعضای سازه برای نیروهای کمرتی طرح میگردند و درکل موجب کاهش سختی سازه می گردند.