سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی صنایع فرهنگی نقش آن در توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حسین مرادی مخلص – کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی، مدرس دانشگاه جامع علمی کاربردی سید جم
سیدرسول عمادی – دکترای تکنولوژی آموزشی، استادیار دانشگاه بوعلی سینا
فوزیه اسدی مرام – دانشجوی تکنولوژی آموزشی دانشگاه جامع علمی کاربردی سید جمال الدین اسد
علی صفایی مهران – دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی

چکیده:

شهروندی، از مهمترین ایده های اجتماعی است که به منظور کمک به شناخت بهتر جامعه، روابط درونی آن وهدایت کنشها و رفتارها به وجود آمده است. شهروندی به عنوان رویکردی است که به انواع حقوق انسانی در جامعهاشاره می کند، تعامل بین فرد و جامعه را جهت می دهد و به یک تعهدی دوجانبه و مشارکت آگاهانه فرد در فعل و انفعالات جامعه و احقاق و احترام به حقوق فردی توسط دولت اشاره دارد. با توجه به پیشرفت قارچ گونهتکنولوژیهای مدرن در عصر فناوری و ایجاد شهرهای الکترونیک، مبنای حقوق شهروندی نیز تغییر کرده است. مبنای حقوق شهروندی در شهر الکترونیک آن است که، شهروند شهر الکترونیک به حکم انسان بودنش، دارای یک سلسلهحقوق، توانایی و مزایائی در جامعه است که به عقیده ی بسیاری از حقوق دانان، این حقوق طبیعی و غیر اکتسابیاست و هیچ مقامی حق ندارد آن را از شهروند سلب یا محدود کند. این دسته از حقوق شهروندی که حقوق بشر و حقوق اساسی جوامع نیز از آن اقتباس شده است، بعضا در قانون اساسی کشورها تبلور یافته و شکل ملی به خودگرفته است. این مقاله، پس از بررسی مفاهیم شهروندی، حقوق شهروندی، شهر الکترونیک و شهروند الکترونیکی، به بررسی حقوق شهروند الکترونیکی که همانند شهروند سنتی دارای حق و حقوقی می باشد، می پردازد.