سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی کارآفرینی، تعاون، جهاد اقتصادی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

احمد احمدپورکاسگری – دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه مازندران
مجتبی بالو – مدرس و مدیر گروه مرکز علمی کاربردی بازرگانی استان گلستان
منیره کلاسنگیانی – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مدیریت دولتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائ

چکیده:

در بسیاری از جوامع، برخی از گروه های اجتماعی با تبعیضهای اجتماعی و اقتصادی زیادی روبرو هستند. این گروه ها شامل زنان، کارگران کهنسال و کارگران بسیار جوان، کارگران با مهارت کم، افرادی با تفاوتهای قومی و قبیلهای، گروه های غیربومی و اقلیت های مذهبی و … میباشند. اگرچه سطح تبعیضی که افراد خاص با آن روبرو میشوند از کشوری به کشور دیگر متفاوت است اما اعمال تبعیض در همه کشورها با هر سطح توسعه وجود دارد. در این میان کارآفرینان زن، بزرگترین گروه از جمعیتی را تشکیل میدهند که از چنین اعمال تبعیضآمیز شغلی و تجاری رنج میبرند. تبعیض هایی که علیه زنان و ارتقاء کارآفرینی آنان اعمال می شود در کاهش نقش آنها در تولید ناخالص ملی و در نتیجه توسعه اقتصادی کشورها سهم بسزایی دارد. ضرورت سیاستگذاری برای توسعه کارآفرینی بین زنان به دلایل متعددی بیش از همان ضرورت برای مردان است.مهمترین این دلایل کمبود نرخ کارآفرینی زنان در مقایسه با مردان به علت موانع موجود بر سر راه فعالیتهای آنان در عین افزایش حضوراجتماعی زنان در جامع میباشد. کارآفرینی به نوبه خود فرآیند پیچیدهای است که عوامل متعدد شخصیتی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و … درآن تاثیرگذار میباشد و شاید همین پیچیدگی و ناهمواری، میزان قابل توجه عدم موفقیت زنان در کارآفرینی و اساساً عدم ورود ایشان به فعالیتهای کارآفرینانه را توجیه نماید. از این رو شناسایی عوامل موثر در موفقیت فعالیت های کارآفرینانه در بین زنان و بررسی موانع موجود در این راه از اهمیت ویژهای برخوردار است.