سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سعید مغدانی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر، باشگاه پژوهشگران جوان، بوشهر، ایران
محمدعلی نظاری – پژوهشکده میگوی کشور، بوشهر، ایران
فرشاد قنبری – دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر – باشگاه پژوهشگران جوان- بوشهر
محمد ساکی انتظامی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال

چکیده:

ترکیب اکوسیستم های خشکی و دریایی موجب پدیدار شدن زیستگاه هایی می شوند که به آنان تالاب یا مرداب می گویند. تالاب انزلی و سواحل دریای خزر از اکوسیستم های باارزشی هستند که به لحاظ تنوع زیستی اکوتوریسم، آبزیان بویژه ماهیان خاویاری حائز اهمیت می باشند. تالاب انزلی با مساحت ۱۹۳ کیلومتر مربع در حاشیه جنوبی دریای خزر واقع شده و حوزه آبریز آن دارای مساحتی حدود ۳۷۴ هزار هکتار است که از این مقدار ۵۴% جنگل و مرتع، ۳۳% زمین های کشاورزی، ۹% تالاب ها، آب بندها و استخرها و ۴ درصد را نقاط مسکونی، صنایع و استفاده های دیگر تشکیل می دهد. حوزه آبریز تالاب به دلیل برخورداری از موقعیت خاص، کلیه مواد و عناصر خروجی از قسمت های حوزه را جمع آوری می نماید و این امر در ویژگی های کمی و کیفی محیط زیست تالاب و فرآیندهای داخلی آن نقش مهمی ایفا می کند. از میان رودخانه های ورودی به تالاب، پیربازار، گوهررود و زرجوب آلوده ترین رودخانه ها از لحاظ مقدار کلیفرم تشخیص داده شده اند. عامل اصلی این مسئله، مناطق مسکونی و تخلیه زهکش های حاصل از پساب های خانگی به پیکره این رودخانه ها و فعالیت های کشاورزی و صنعتی است. با توجه به اینکه مشکلات به وجود آمده در اثر فعالیت های انسان برای تامین نیازهای اساسی آنها صورت می گیرد، بنابراین تغییر در چنین روندی بسیار مشکل و غیرقابل کنترل است. لذا رفع چنین مشکلاتی نیاز به مدیریت صحیح و همه جانبه بر کل حوزه آبخیز دارد.