سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای اکوفیزیولوژی گیاهان زراعی

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

علیرضا عبادی پور – کارشناس ارشد شناسایی و مبارزه با علفهای هرز و مدرس دانشگاه پیام نور وا
بابک دیده بان – کارشناس ارشد زراعت و مدرس دانشگاه پیام نور
داود علی بیگی بنی – کارشناس ارشد شناشایی و مبارزه با علفهای هرز دانشگاه آزاد اسلامی واحد ش

چکیده:

به منظور کنترل علفهای هرز ارقام مختلف پیاز خوراکیAllium cepa L.) پژوهشی در سالهای ۸۹-۸۸ در استان خوزستان به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی صورت گرفت. این پژوهش شامل ۱۲ تیمار و ۳ تکرار ودر مجموع ۳۶ کرتآزمایشی بود. هر کرت به دو قسمت مساوی تقسیم شده و جهت دقت بیشتر شاهد هر کرت زیر آن قرار گرفت. تیمارها شامل ارقام پیاز در سه سطح رقم بهبهان، رامهرمز و پریماورا و تیمار کنترل علفهای هرز در ۴ سطح وجین در تمام مراحل رشد، علفکش گل، علف کش رونستار و مخلوط علف کشهای توتریل و نابواس بود. سمپاشی در مرحله ۲تا ۴ برگی علفهای هرز صورت گرفت. صفاتی از قبیل تعداد علفهای هرز ۱۵ روز بعد از سمپاشی و وزن خشک علفهای هرز ۳۰ روز بعد از سمپاشی، افزایش درصدوزن متوسط سوخ، افزایش درصد ماده خشک، افزیش اندازه قطر سوخ، افزایش عملکردو درصد مواد جامد محلول سوخ مورد بررسی قرار گرفتند و داده ها بااستفاده از نرم افزارMSTATC تجزیه آماری شده و با آزمون دانکن مقایسه میانگین ها صورت گرفت. نتایج نشان دادکه برای کنترل و وزن خشک علفهای هرز و سایر فاکتورها بین همه ارقام هیچ گونه تفاوت آماری مشاهده نشد، ولی بین علفکشها، علف کش گل توانست بعد از وجین بالاترین درصد کنترل علف هرز، کاهش وزن خشک علف هرز، وزن متوسط سوخ و قطر متوسط سوخ را افزایش دهد . .بعد از آن علف کش رونستار بالاترین اثر را دارا بود. روشهای شیمیایی هیچگونه اثری بر صفات کیفی نداشته و همه در یک کلاس آماری قرار گرفتند.