تاکنون در مطالعات عددی صورت گرفته، مقاومت های فشاری، کششی و برشی بر اساس آزمایشات محدود و ساده صورت گرفته توسط برخی محققین انتخاب می گردید.

با توجه به آزمایشات متعدد انجام شده در این تحقیق، نتایج آن با تحقیقات انجام گرفته توسط مطالعات دیگر در جدول ۲ مقایسه گردیده است. در این پژوهش ابتدا خشت های خام موجود در کارگاه های تولیدی خشت مورد مطالعه قرار گرفته است و آزمایشات فشاری، کششی، برشی و چسبندگی بر روی خشت و همچنین واحد خشت کاری انجام گردید. سپس نمونه هایی از خشت قدیمی، خشت پخته و خشت با کاه تحت آزمایش های تعیین مقاومت های فشاری و کششی قرار گرفت و نتایج زیر حاصل گردید.

-۱ هرچه سطوح خشت صاف تر باشد، خشت مقاومت فشاری بالاتری را از خود نشان می دهد . ناهمواری های سطوح فوقانی و تحتانی خشت باعث توزیع غیر یکنواخت تنش در خشت و خرابی زود هنگام آن می گردید. لذا تسطیح سطوح فوقانی و تحتانی خشت برای تعیین مقاومت فشاری واقعی خشت ضروری است. هرچقدر دارای تراکم بیشتری باشد و میزان خلل و فرج آن کمتر باشد خشت از مقاومت فشاری و کششی بالاتری برخوردار است.

-۲ مقاومت فشاری خشت خام، پخته، قدیمی و با کاه به ترتیب ۰/۹۷، ۱۰/۱۵، ۲/۲۵ و ۰/۹۴ مگاپاسکال به دست آمد که بیانگر مقاومت فشاری متوسط خشت خام و خشت با کاه است. در حالی که خشت پخته دارای مقاومت فشاری نسبتاً زیادی است.

-۳ مقاومت کششی خشت های خام، پخته، قدیمی و با کاه به ترتیب ۰/۴۱، ۱/۱۶، ۰/۶۲ و ۰/۸۲ مگاپاسکال استخراج گردید که نشان می دهد مقاومت کششی خشت خام نسبتاً ناچیز است، در حالی که استفاده از کاه، منجر به افزایش مقاومت کششی تا دو برابر گردیده است. همچنین خشت پخته دارای مقاومت کششی مناسبی است.