سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی معماری و شهرسازی اسلامی

تعداد صفحات: ۲۵

نویسنده(ها):

یوسف زینال زاده – دانشجوی کارشناسی ارشدمهندسی معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
سحر ارجمندی باسمنج – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز

چکیده:

(نحل، ۹۰ ). خداوند در این آیه پس از فرمان به اجرای عدل و احسان، مصادیق عدل و ضدشرا بیان کرده است و در پایان هم آن را به عنوان موعظه و تذکر بازگو نموده است. آیه ی فوق یکی ازمصادیق تاکید خداوند و دین اسلام بر مفهوم عدل است تا آنجا که خداوند رسالت انبیا را در برقراریعدالت قرار داده است و حتی پی ریزی نظام تکوینی و اصل خلقت را نیز بر این پایه بنا نهاده است. باتوجه به تاکیدات مکرر شرع مقدس، عدالت باید در تمام ابعاد زندگی فرد مسلمان متجلی شود.مهم ترین بخش زندگی هر فردی، محیطی است که در آن به برقراری روابط اجتماعی با دیگران میپردازد، لذا بایستی در تمام ابعاد شهرسازی اعم از معماری، طراحی بافت و فضاهای جمعی، عدالت بهصورت عینی رعایت شود. مواردی از قبیل قرار گرفتن هر چیزی در جای مناسب خود، رعایت حقوقافراد، میانه روی و اجتناب از افراط و تفریط، رعایت حقوق شهروندی، رعایت تساوی و نفی هرگونهتبعیض، حسن ظاهر به معنای زیبایی بصری و بسیاری موارد دیگر می توانند از اصول تجلی عدالت درفضای شهری عهد اسلامی باشد. هدف مقاله ی حاضر بررسی تجلی مفهوم عدالت در عناصر و بافتشهر عهد اسلامی و تاثیرات آن بر زندگی اجتماعی افراد می باشد. با ورود اسلام، بر اثر تحولاتمعنوی و اخلاقی حاصل، مفهوم عدالت در تمام جوانب شهر اسلامی پدیدار شد و از آنجایی که مفهومعدالت یکی از مفاهیم اساسی دین اسلام می باشد، مردم مسلمان در ساخت شهر های جدید، برقراریعدالت اجتماعی اهتمام کامل ورزیدند و اصول عدالت را در ساخت شهر ها پیاده کردند .