سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی آرمان شهر ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سروش کرمی – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، گروه هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسل
عباس فخرایی – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشگاه آزاد اسلا
تارا جمالی – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، گروه هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسل

چکیده:

آرمانشهر، یوتوپیا یا مدینه فاضله از جمله مفاهیمی است که سال ها ذهن اندیشمندان و فلاسفه را چه در دنیای غرب و کسانی چون افلاطون، آگوستین، توماس مور، کامپانلا و مارکس و چه در دنیای اسلام و ایران و کسانی چون فارابی، خواجه نصیرالدین طوسی، شهاب الدین سهروردی و ابن خلدون را به خود مشغول کرده است. در نوشتار حاضر تلاش شده است با بهره گیری از روش تحلیلی، به بررسی مفهوم، ماهیت، شکل، دامنه و عملکرد آرمانشهر در اندیشه های سیاسی اسلام، ایران پرداخته شود. ضرورت بحث از آنجا روشن است که آرمانشهر گرایی، ذهن بسیاری از فیلسوفان و اندیشه ورزان را به خود واداشته و تأثیرات بسزایی در عالم اندیشه و تاریخ نهاده و مواردی از آن، همانند تفکر مارکسیسم موجب تحولات چشمگیری در تاریخ شده اند.