سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین کنگره بین المللی افق های جدید در معماری و شهرسازی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

آیناز صمدی اهری – کارشناسی مهندسی معماری دانشگاه تبریز
مریم گلبازی – کارشناس مهندسی معماری، دانشگاه تبریز،
امیرحسین فرحی نیا – دانشپژوه دوره دکتری، دانشگاه تربیت مدرس،

چکیده:

باززندهسازی ساختمانهای تاریخی و واجد ارزش یکی از راهبردهای عملی موثر در حفاظت چنین بناهایی است. چنین راهبرد حفاظتی میتواند زمینهساز انتقال بخشی از تجربه مرتبط با معماری گذشته به نسل حاضر و آیندگان نیز باشد. مجموعه های صنعتی تاریخی بنا به ملاحظات عملکردی ویژهای که داشتند و در اثر مرور زمان و دگرگونیهای صورت گرفته در شیوه ها و فنآوریهای تولیدی و صنعتی، اولاً از نظر بعد یادمانی در ترسیم سیر تداوم زمانی و ثانیاً از لحاظ لزوم تغییر کاربری در حیات مجددشان واجد اهمیت مضاعفی هستند. مطالعه حاضر با تاکید بر این اهمیت، به تحلیل اصول و مبانی باززندهسازی چنین بناهایی میپردازد، سپس تجربه باززندهسازی مجموعه چرمسازی خسروی را بر همین اساس از منظر انطباق با اصول مذکور مورد بررسی قرار میدهد