سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

نعیمه صمصامی – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ع
سیدداود محمدی – استادیار گروه زمین شناسی مهندسی دانشگاه بوعلی سینا، همدان
مجتبی حیدری – استادیار گروه زمین شناسی مهندسی دانشگاه بوعلی سینا، همدان

چکیده:

در این مطالعه مطلوبیت سنگدانه های منابع قرضه درشت دانه سد بالاخانلو جهت استفاده در بتن، با انجام آزمون های آزمایشگاهی و مقایسه نتایج آنها با استانداردهای مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. به طور کلی نتایج آزمایش های به دست آمده بیانگر وزن مخصوص مناسب در هر دو منبع قرضه (بالای ۲/۳۵ گرم برسانتی متر مکعب)، درصد جذب آب مطلوب کمتر از در منابع قرضه در بخش شنی، درصد مواد مضره کم در هر دو منبع قرضه، دوام بالای مصالح در منبع قرضه C1 می باشد. در نهایت با انجام تمهیداتی از قبیل شستشو، خرد کردن سنگدانه ها و جایگزینی آنها با مصالح سبک، استفاده از مصالح پوزولانی نظیر میکروسیلیس در ساخت بتن و همچنین استفاده از سیمان کم قلیا جهت کنترل واکنش های قلیایی محتمل و بالا بردن کیفیت و مقاومت بتن از مرغوبیت سنگدانه های درشت دانه منبع قرضه C1 اطمینان حاصل گردید. مصالح درشت دانه منبع قرضه C2 به دلیل مقاومت پائین در برابر عوامل فیزیکی و شیمیایی از جمله سایش، سلامت سنگ و غیره مرغوبیت لازم جهت استفاده در بتن را نداشته و به عنوان منبع قرضه ذخیره پیشنهاد گردید.