سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی جهاد اقتصادی در عرصه کشاورزی و منابع طبیعی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حمید علیپور – دانش آموخته کارشناسی ارشد بیابان زدایی دانشکده کویرشناسی دانشگاه سم
سید مهرداد طباطبائی فر – دانشجوی کارشناسی ارشد بیابان زدایی دانشکده کویرشناسی دانشگاه سمنان
مهدی رضایی – دانشجوی کارشناسی ارشد بیابان زدایی دانشکده کویرشناسی دانشگاه سمنان
مهدی حسنی – دانش آموخته کارشناسی ارشد بیابان زدایی دانشکده کویرشناسی دانشگاه سم

چکیده:

آبخیزداری و مدیریت کاربری اراضی در واقع نق پیشگیری سیلاب را در محلی که بارش نازل میگردد بر عهده دارد و تا قبل از تشکیل آبراهه های بزرگ و تولید رواناب و رسوب قابل ملاحظه قاعدتاً با مشکلات و هزینه کمتری قابل کنترل خواهد بود. یکی از مهمترین معضلات اجتماعی در حوزه های آبخیز مسئله فرسای و رسوب می باشد که تحت تاثیر عوامل مختلف طبیعی و غیر طبیعی بوقوع می پیوندد در این تحقیق به بررسی مشکلات موجود در حوزه آبخیز اصفاک که شامل خسارات ناشی از سیلاب، فرسای و رسوب، خشکسالی میباشد، با استفاده از بازدیدهای صحرایی و مصاحبه با افراد محلی منطقه و نظرات کارشناسی پرداخته شده است. بروز سیلاب در حوزه فصلی بوده و بستگی به بارندگی باران در بهار و برف در زمستان دارد.به دلیل احداث پخ سیلاب،وبی از ۱۰ سیل بند در خروجی حوزه تا به حال روستاهای حوزه خسارات زیادی از طریق سیلاب های بهاری وناگهانی متحمل نشده اند خسارت سیلابها بیشتر از آنکه به دامها وانسانها باشد به تخریب وفرسای سطحی مربوط است. در حوزه مورد مطالعه خاک اطراف سنگها و نیز ریشه اغلب گیاهان در نتیجه فرسای عریان شده و این پدیده در بیشتر منطقه مشاهده می شودخشکسالی وکم آبی از عمده ترین مشکلات مردم دراین روستا می باشد. با توجه به میانگین متحرک ۵ ساله قبل از سال ۱۳۷۲-۷۳ منطبق بر دوره ترسالی و پ از آن دوره خشکسالی شروع شده و هنوز ادامه دارد. میزان خسارات بخش کشاورزی وباغی در طولانی مدت حدود ۲۰ درصد اما میزان خسارت ناشی از خشکی در سالی که خشکسالی اتفاق افتاده است بسیار بیشتر از این مقدار است.