سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی آرمان شهر ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

سید جلال عظیمی آملی – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور
محمد خسروی لرگان – کارشناس ارشد جغرافیا دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور

چکیده:

انبوه سازی از جمله روش ها برنامه ها و سیاست هایی است که در فرایند ساخت و ساز واحدهای مسکونی و به طور کلی در تولید مسکن از ارزش ها و جنبه های مثبت فراوانی برخوردار است. اما این مهم اگر بدون مطالعه جدی صورت گیرد می تواند مشکلات بسیاری را از لحاظ کالبدی و اجتماعی به وجود آورد با افزایش روز افزون جمعیت شهرنشین به تدریج بنا دلایلی چون: کمبود زمین، منافع اقتصادی، تغییر در الگوهای سکونتی مردم، ساخت مسکن به شیوه امروزی و ساخت و ساز متراکم یا به عبارتی انبوه سازی سوق داده شده است.(معتمدی،۱۳۸۱). در این مقاله به بررسی مشکلات زیست محیطی ایجاد شده دراثر انبوه سازی مسکن در شهر نوشهر از دیدگاه مدیران شهری و شهروندان طی دهه (۱۳۷۵-۱۳۸۵) پرداخته شده است. در این راستا، با توجه به اهداف تحقیق، دو نوع پرسشنامه محقق ساخته، در قالب مقیاس لیکرت طراحی و تهیه شده که گویه های آن توسط دو گروه از پاسخگویان مدیران شهری و شهروندان مورد ارزیابی قرار گرفته است. در ادامه نیز داده های جمع آوری شده از طریق دو روش آماری توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است پس از تحلیل های آماری و استنباطی این نتایج کلی حاصل گردید که : انبوه سازی مسکن بر مشکلات زیست محیطی ایجاد شده در محیط شهری تاثیر گذار است.