سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای شیلات و آبزیان

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مهزاد برنجی – باشگاه پژوهشگران جوان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر
فهیمه عبدالحسین زاده –
حدیث صالحی –

چکیده:

جیوه یک عنصر نادر در پوسته زمین است که به صورت یک فلز خالص و یا به صورت سولفید یا کلرو یافت میشود.جیوه به طور طبیعی از طریق سنگ و خاک ، فعالیت های آتشفشانی و همچنین صنایع کاغذ سازی ، دباغی چرم ، آبکاری و کودهای شیمیایی وارد آب های سطحی میگردد.یکی از منابع غیر مستقیم ورود جیوه به آب های سطحی ، جیوه موجود در هواست که از طریق باران به آب های سطحی و خاک وارد میگردد.این عنصر به طور عمده از راه غذا یا عناصر غذایی به داخل بدن ماهیان وارد می شود.پوست و آبشش نیز مسیرهای دیگر جذب هستند.ماهی در حکم آخرین حلقه در زنجیره ی غذایی آب، دارای بیشترین مقدار جیوه در اندام های مختلف خود است و جذب این عنصر در بدن ماهی سریع ولی متابولیسم و دفع آن کند است. حد مجاز ورود جیوه به بدن انسان براساس دستور العمل سازمان خواروبار کشاورزی برابر۰/۲ میلی گرم متیل جیوه در هفته برای هر نفر تعیین شده است.یکی از راههای ورود جیوه به بدن انسان مصرف ماهیان آلوده به جیوه است. در این مطالعه به اثرات ناشی از ورود جیوه به بدن ماهیان و به دنبال آن بیماریهای که با مصرف ماهیان آلوده به جیوه در انسان ایجاد میشود پرداخته شده است. مطالعات مستمر نشانگر افزایش میزان جیوه در رسوبات و ماهیان مناطقی است که از طریق تخلیه فضولات شیمیایی صنایع، به ترکیبات جیوه آلوده اند.براساس محاسبات انجام شده در سوئد، ماهیان آلوده به جیوه با غلظت۱ppm روزانه می تواند۹۰-۵۰گرم، مصرف شوند