سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

ساسان مددی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های آبی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی
علیرضا عمادی – استادیار گروه مهندسی اب – دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
علی شاهنظری – استادیار گروه مهندسی اب – دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
ایمان نجفی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های آبی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی

چکیده:

ساخت و بهره برداری و به تبع آن نگهداری از شبکه های آبیاری در ایران باستان جزء فنون مهندسی ایرانیان بوده است. متاسفانه علیرغم این پیشینه درخشان شبکههای آبیاری جدید الاحداث کشورمان که با هزینه بسیار احداث شده اند در مرحله بهره برداری و مخصوصا نگهداری از ضعف بسیاری برخوردار است و استفاده از شبکه ها را با مشکا روبرو کرده است. به منظور افزایش راندمان آبیاری شبکه ای آبیاری آگاهی از وضعیت موجود شبکه ها ضروری می باشد. شبکه ابیاری و زهکشی تجن در شهرستان ساری نقش اساسی درتولید برنج این منطققه ایفا می کند به طوری که در گذشته به خاطر نبود این شبکه کشاورزان به دلیل عدم وجود آب کافی ، محصول متناسب با سطح زیر کشت مزرعه برداشت نمی کردند. بر اساس بررسی های انجام شده و مذاکرات صورت گرفته با مسئولین بهره برداری شبکه ابیاری تجن ساری مشخص گردید عملکرد توزیع در این شبکه بسیار پایین است. شاخص های معرفی شده توسط دانشمندان علم ابیاری عملکرد شبکه ها را کمی می کند. در این تحقیق شاخص های عملکرد این شبکه مورد محاسبه قرار گرفته و مشخص شد که عملکرد شبکه تجن مطلوب نمی باشد. یکی از دلایل اصلی عملکرد پایین این شبکه نبود برنامه ریزی مدون در توزیع و تحویل اب به آبگیرها می باشد. این مسئله باعث شده از قابلیت سازه های کنترل و تنظیم در سطح شبکه بصورت مناسب استفاده نشود. بنابراین تدوین برنامه ریزی تحویل و توزیع اب ، تشکیل کلاسهای ترویجی برای زارعین و ایجاد تشکل های آب بران از جمله مواردی است که به منظور بهبود عملکرد شبکه می توان انجام داد.