سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

علیرضا قمی – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان
رقیه بنی اسدی – دانشجوی کارشناسی ارشد ارزیابی و آمایش سرزمین دانشکده کشاورزی دانشگاه
احسان فرهی – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان
شعیب مرزبان – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان

چکیده:

جنگلهای شمال کشور که تنها جنگل صنعتی و تولیدی کشور می باشد در طی دهه ها و سالهای اخیر به علت بهره برداری های مضاعف، چرای بی رویه احشام، تغییرکاربری، تصرفات غیر مجاز، آتش سوزی ها، استفاده از تنه و شاخه های درختان برای تامین سوخت و مصالح ساختمانی و حصارکشی اراضی تصرفی و کشاورزی و محاوط و بهره برداری های صنعتی دچار تخریب شدید گردیده و هر ساله مساحت قابل توجهی از آن از دست می رود. بررسی های انجام شده نشان می دهد که یکی از مهمترین عوامل تخریب در جنگلهای شمال ایران دام و جنگل نشین می باشند. لذا لازم است با پیش بینی اعتبارات لازم و کافی در اولین گام نسبت به اجرای صحیح طرح اجتماعی- اقتصادی و خروج دام و دامدار با اولویت قرار دادن مناطق حساس قبل از رسیدن امکانات آب و برق و دیگر امکانات بهداشتی و رفاهی و…اقدام نمود. روش تحقیق به صورت مصاحبه مستقیم با مسئولین و جنگل نشینان منطقه بوده است که البته به علت تعداد زیاد خانوارها مصاحبه با آنها به صورت تصادفی صورت گرفته و امکان مصاحبه ۱۰۰ % در منطقه وجود نداشت. بررسی های انجام گرفته نشان می دهد که مهمترین عامل تخریب جنگل انسان می باشد. قاچاق چوب بیشتر روی گونه های راش، توسکا و بلوط بوده است و در کنار جاده های جنگلی قطع غیرمجاز درختان بیشتر از مناطق دیگر است. به دلیل اینکه تجمع و تراکم دام و دامدار و خانوارهای جنگل نشین زیاد است که این امر باعث کاهش تعداد و حجم در هکتار گونه های صنعتی و با ارزش شده است