سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا و گردشگری در هزاره سوم

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

بهناز مدنی – کارشناس ارشد برنامه ریزی توریسم دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد و پژ

چکیده:

یکی از مسائل بسیار مهمی که در زندگی همه انسانها و در کنار کار و فعالیت های روزانه از اهمیت ویژه ای برخوردار است اوقات فراغت و چگونگی گذرا این اوقا در زمان بیکاری می باشد. نظر به ارزش والای زن در جامعه و با توجه به این که زنان نیمی از جامعه را تشکیل داده و محور خانواده به شمار می آیند. لذا باید از نظر روحی و جسمی از سلامت و شادابی برخوردار باشند. اوقات فراغت یکی از طرفی است که به زنان کمک می کند ت ضمن شرکت در فعالیت های فراغتی، وظایف مادری و شهروندی خود را نسبت به جامعه انجام دهند. هدف از انجام این پژوهش بررسی چگونگی گذران اوقات فراغت با تأکید بر مراکز گردشگری، تفریحی و رفاهی زنان در دو منطقه مهم شهری اصفهان است. روش پژوهش بر اساس هدف کاربردی و بر اساس ماهیت توصیفی، همبستگی بوده که با روش میدانی و با کمک ابزار پرسشنامه و مدلهای تحلیلی برنامه ریزی عوامل استراتژیک (SFAS, IFAS, EFAS و SWOT) به تجزیه و تحلیل داده ها پرداخته شده است. از یافته های پژوهش می توان به مواردی همچون عدم احساس رضایت مندی زنان از نحوه گذران اوقات فراغت خود و عملکرد نسبتاً مطلوب خدمات رسانی این مراکز( گردشگری) در این دو منطقه اشاره نمود. از نظر موقعیتی مراکز و مکان های گذران اوقات فراغت زنان در هر دو منطقه تقریباً در مرکز مناطق استقرار یافته، به گونه ای که دسترسی به آن مطلوب و جهت استفاده مناطق دورتر از مراکز منطقه نامطلوب می نماید، ضمناً بعضی از این مناطق از نقطه نظر کالبدی و ساختمانی با استاندارهای جانی تطابق نداشته و این امر در ایجاد امنیت روحی- روانی و اجتماعی زنان مؤثر می باشد کمبودهای نیروی زن ماهر و آموزش دیده در گذران اوقات فراغت زنان، کمبود پلیس زن، عدم وجود پارکینگ، عدم مدیریت زنان در مراکز خاص که فقط زنان می توانند از آنها استفاده نمایند و محدودیت های توسعه ماکنی این مراکز از دیگر نتایج به دست آمده می باشد که در کل مقاله بدان پرداخته شده است.