سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی و اولین همایش بین المللی مدیریت پسماند

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمد پذیرا – کارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط
سیدکمال الدین شاهچراغی – کارشناس رسمی دادگستری

چکیده:

تصفیه ودفع سیتاژ درکشورهای پیشرفته دنیا تابع ضوابط و استانداردهای زیست محیطی می باشد درحالیکه دربسیاری از کشورهای در حال توسعه مانند ایران هنوز استاندارد مناسبی وجود ندارد و سیتاژ بدون تصفیه توسط تانکرهای تحت پوشش بخشهای خصوصی حمل و دفع می گردد درحال حاضر سیتاژ درایران به تمامی ضایعات مایعی که از چاه های جاذب خانگی اطلاق می شود که توسط تانکرهای فاضلاب برداشت و حمل می شود درتبصره ۴ ماده ۲ قانون مدیریت پسماندها عنوان گردیده است که لجن های حاصل از تصفیه فاضلابهای شهری و تخلیه چاه های جذبی فاضلاب خانگی در صورتی که خشک یا کم رطوبت باشند دردسته پسماندهای عادی قرار خواهند گرفت یکی از مواردی که دراین قانون به آن اشاره نشده است میزان رطوبت و درصد آب موجود در این مورد می باشد که قانون در این راستا ساکن گذارده است که دربسیاری از موارد اختلاف نظر در خصوصص کلمه پسماند عادی و یا سیتاژ می باشد که در این خصوص مشکلات عدیده ای بین شرکت های آب و فاضلاب و شهرداری ها متولی اجرایی کار و مدیریت این سیستم وجود دارد و هریک دیگری را مجری در اجرای این بند قانونی معرفی می نمایند.