سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی سازه، زلزله و ژئوتکنیک

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

منیره سنگی – کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
بهرام نوایی نیا – استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
مرتضی حسینعلی بیگی – استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل

چکیده:

از آنجا که تغییر شکل های وابسته به زمان بتن از جمله بتن خودمتراکم که در دهه اخیر یکی از پرکاربردترین نوع بتن در صنعت ساختمان بوده موجب ایجاد تنش، ترک خوردگی، و تغییرشکلهای ناخواسته در اعضای بتنی و در مجموع کاهش عمر مفید سازه ها می گردد، در این تحقیق با تهیه سه طرح اختلاط با مقاومت های فشاری مکعبی ۳ ، ۳۵ و ۴۵ مگاپاسکال به ترتیب ۵ و ۸ درصد میکروسیلیس، کرنش جمع شدگی نمونه ها در بازه های زمانی مختلف به مدت هشت ماه اندازه گیری و ثبت گردید. همچنین با مقایسه نتایج آزمایشگاهی با مدل های پیش بینیجمع شدگی ۲۰ACI ,CEB-FIP,GLمشخص گردید که کرنش جمع شدگی نمونه ها در آزمایشگاه با مدلGL تطابق بهتری دارد و نیز با افزایش مقدار میکروسیلیس میزان این کرنش در نمونه ها کاهش می یابد