سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین سمینار ملی امنیت غذایی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

فاطمه عرب عامریان – دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و صنایع غذایی و عضو باشگاه پژوهشگران جوان د
امیرحسین الهامی راد – استادیار گروه علوم و صنایع غذایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سبزوار
علیرضا قدس ولی – استادیار بخش تحقیقات فنی مهندسی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گل
محمد ارمین – استادیار گروه کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سبزوار

چکیده:

انزیم بتاگلوکاناز یک پلی ساکارید از دیواره سلولی است که عمدتا در الورون و اسکوتلوم جوهای جوانه زده وجود دارد میزان بتاگلوکاناز رابطه مستقیمی با کیفیت مالت تولیدی دارد که این میزان تحت تاثیر مراحل خیساندن جوانه زنی و خشک کردن مالت قرار میگیرد دراین تحقیق به منظور بررسی اثر مدت زمان جوانه زنی برمیزا ن فعالیت انزیم بتاگلوکاناز مالتحاصل از دو واریته جو ازمایشی بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با ۳ تکرار انجام گرفت فاکتورهای مورد بررسی عبارت بودند از ۲ رقم جو رقم صحرا و لاین D5 و زمان جوانه زنی ۲و۴و۶ روز براساس نتایج حاصل در واریته صحرا رابطه ی خطی مستقیمی بین مدتزمان جوانه زنی و میزان بتاگلوکاناز وجود داشت و با افزایش مدت زمان جوانه زنی میزان بتاگلوکاناز افزایش پیدا کرد د رحالیکه این رابطه در لاین D5وجود نداشت به نحوی که در روز چهارم جوانه زنی بیشترین میزان بتاگلوکاناز مشاهده شد نتایج کلی ازاین بررسی نشان داد که میزان فعالیت انزیم بتاگلوکاناز درلاین D5 28/28% نسبت به واریته صحرا بیشتر بود و لاین D5 از واریته صحرا کها ز پرمصرف ترین مواد اولیه د رتهیه مالت کشور می باشد به دلیل میزان فعالیت بالای انزیم بتاگلوکاناز جهت تولید مالت مناسب تر می باشد.