سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش بیوانرژی ایران (بیوماس و بیوگاز)

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

نجمه پیرهادی تواندشتی – کارشناس ارشد محیط زیست

چکیده:

بیو انرژی غالباً از منابع زیست توده تولید می گردد و یکی از عمده ترین منابع زیست توده که منجر به تولید گاز متان که از اشکال مختلف بیو انرژی می باشد می گردد، زائدات جامد شهریMSW)یا همان زباله های شهری هستند. حجم بالای زباله و تولید روز افزون آن علاوه بر ایجاد مشکلات زیست محیطی فراوان، معضلاتی را در مدیریت پسماند در شهرها ایجاد کرده است و از آنجا که تلنبار شدن این مواد سبب تولید گازهای گلخانهای بویژه متان می گردد، در پروتکل کیوتو(پیمان تعهد کشورهای صنعتی برای کاهش گازهای گلخانه ای به میزان ۵/۲ زیر سطح انتشار سال ۱۹۹۰ در محدوده سالهای ۲۰۱۲-۲۰۰۸ توجه ویژه ای به آن معطوف شده است. در این پروتکل مکانیسمی به نام مکانیسم توسعه پاک CDM تعبیه شده است که به سبب آن کشورهای صنعتی پروژههایی را جهت تحقق تعهدات خود در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و همچنین کمک به توسعه پایدار در کشورهای در حال توسعه، اجرا میکنند و به ازای آن مجوز کاهش انتشارCER) دریافت مینمایند. تا کنون در سازمان ملل متحد و سایت رسمی مکانیسم توسعه پاک تعداد ۵۷۷ پروژه در زمینه مدیریت پسمانها و زائدات به ثبت رسیده است که از این میان ۱۶۵ پروژه به لندفیل ها تعلق داشته است.در ر این مقاله متدلوژی های تعریف شده جهت ثبت پروژه هایCDM در زمینه زباله های شهری که منجر به تولید بیو انرژی می گردند، در راستای جلب اعتبارات بین المللی به عنوان یک راهکار برای حل مدیریت پسماند معرفی و مورد بررسی قرار می گیرد