سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سی و یکمین همایش علوم زمین

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

زینب زمانپور – دانشجوی کارشناسی ارشد تکتونیک دانشگاه آزاد اسلامی
عبدالمجید اسدی – دکتری ژئوفیزیک و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی
اسماء حاجی رجبی – کارشناسی ارشد تکتونیک دانشگاه آزاد اسلامی
امیر حسین پورخواجه – کارشناسی ارشد زمین شناسی اقتصادی دانشگاه پیام نور

چکیده:

در این تحقیق لرزه خیزی زاگرس مورد بررسی قرار گرفته است. با توجه به اینکه گستره زلزله های رخ داده در منطقه وسیع بود ، بر آن شدیم که محدوده مورد مطالعه را به ۵۶ چهارگوش به ابعاد ٢ در ٢ درجه که با هم همپوشانی ١ درجه داشتند تقسیم کرده و جزئیات را بهتر بررسی کنیم.از این رو فراوانی زلزله های هر قسمت را تقریبا طی یک صده(از سال ١٩١٣ تا ٢٠١١ )به دست آورده و برای هر قطعه با استفاده از روش گوتنبرگ- ریشتر b- value و a- value محاسبه گردید و زون بندی منطقه براساس تغییرات میزا a- value و b- value انجام شد.براساس این نقشه ها زاگرس به دو بخش غربی وشرقی تقسیم گردید. افزایش چگالی خطوط و مقدار های a و b در قسمت غربی زاگرس بیانگر وجود گسل های کوچک مقیاس در آن منطقه است و این نواحی را می توان مکان های فعال تکتونیکی به شمار آورد.