سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی عمران و توسعه

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

احمد نیکنام – استاد یار دانشکده عمران دانشگاه علم وصنعت ایران
پدرام شهدوست مقدم – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران-زلزله دانشگاه علم و صنعت ایران
علیرضا اسدیان اردکانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران-زلزله دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

همانطور که می دانیم زلزله از سه مولفه عمود بر هم تشکیل شده است، مولفه عمود بر سطح زمین زلزله بیشتر در زلزله های نزدیک گسل حائز اهمیت می باشد و ما در این مقاله در مورد زلزله های نزدیک گسل بررسی نکرده و تنها به بررسی در مورد زلزله های دور از گسل پرداخته ایم که این رویه در اکثر آیین نامه ها متداول نیز بدین گونه بوده است و بررسی ها و مثال ها در مورد دو مولفه عمود بر هم زلزله، که درصفحه زمین قرار دارند می باشد، روش های متفاوتی برای ترکیب دو مولفه عمود بر هم زلزله وجود دارد که در آیین نامه های مختلف این روش ها ذکر گردیده اند از این آیین نامه ها می توان به آیین نامه ۳۵۰،۲۸۰FEMA356 ،NEHRP ،FEMA اشاره نمود. در این مقاله با بیان چند مثال به بررسی روش ترکیبات درصدی متداول موجود در آیین نامه ها اعم از آیین نامه ایران و دیگر آیین نامه ها پرداخته ایم، در این مقاله روش های ترکیبی که مورد بحث قرار گرفته اند روش ۳۰-۱۰۰ و ۴۰-۱۰۰ و SRSS می باشند و در نهایت با مقایسه انواع روش های متداول ترکیب دو مولفه متعامد، به بررسی مزیت ها معایب این روش ها و نحوه پاسخ سازه در سازه های مختلف پرداخته ایم با توجه به بررسی های انجام شده ملاحضه می گردد که این روش ها در پاره ای از سازه ها نتایجی در جهت عدم اطمینان می دهند که این عدم اطمینان در ناحیه خطی به میزان کمتر دیده می شود و در ناحیه غیر خطی بسیار واضح تر می باشد لزوم بررسی مجدد در آیین نامه ها و یافتن روش های ترکیب موثرتر در نواحی غیر خطی نیاز می باشد در این مقاله روش هایی ذکرشده است که نتایج قابل قبولی از لحاظ تئوری می دهد ولی بررسی اقتصادی این امر نیز مورد نیاز می باشد که علاوه بر شرط اطمینان ،شرط اقتصادی بودن نیز احراز گردد