سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس ملی مهندسی عمران و محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حمیدرضا مهرفر – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی زلزله – دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین
سیدعلی حاج سیدتقیا – استادیار، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین

چکیده:

در مهاربندهای ۷ معکوس بعد از کمانش عضو فشاری، نیروی نامتعادل ایجاد میشود، این نیروی نامتعادل به تیرها انتقال پیدا کرده و توسط تیر طبقه تحمل میشود. ازاین رو یکی از روشهای بهبود عملکرد لرزهای در این نوع سیستمهای مهاربندی، تقویت تیرهای طبقه برای تحمل نیروی نامتعادل و همینطور نیروی ثقلی میباشد. بدین منظوربرای بررسی کارآمد بودن این روش، یک سازهی یک طبقه در حالت اول به صورت متعارف و بدون در نظر گرفتن اثر نیروهای نامتعادل طراحی میشود و در حالت دوم، تیرهایسازه با در نظر گرفته شدن اثر نیروهای نامتعادل طراحی میشود. برای مقایسهی عملکرد لرزهای در این دو روش طراحی، این دو سازه به روش تاریخچه زمانی غیر خطی تحلیلمیشوند و نتایج تحلیل این دو سازه با هم مقایسه میشود. نتایج تحلیلها نشان میدهد، در حالتی که تیرها با در نظر گرفته شدن اثر نیروهای نامتعادل طراحی میشوند، تعدادمفاصل پلاستیک تشکیل شده و در نتیجه شاخص خرابیDR در مقایسه با حالتی که تیرها بدون در نظر گرفته شدن اثر نیروهای نامتعادل طراحی میشوند کاهش قابل ملاحظهای پیدا میکند و در نتیجه آسیب کمتری در اعضای سازهای ایجاد میشود، همچنین کاهش نسبت تغییر مکان طبقه، در حالتی که تیرها با در نظر گرفته شدن اثر نیروهای نامتعادل طراحی شده است، نشان میدهد در این روش اعضای غیرسازهای آسیب کمتری میبینند.