سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سیزدهمین همایش ملی صنایع دریایی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد طاهر سیما – کارشناس ارشد سازه های دریایی، دانشگاه علم و صنعت ایران
ناصر شابختی – عضو هیئت علمی، دانشگاه سیستان و بلوچستان

چکیده:

با توجه به ثابت بودن سکوی دریایی جاکت، بارگذاری تناوبی باعث ایجاد ترک های ریز و به تبع آن گسترش این ترک ها به ترک های بزرگتری منجر خواهد شد و بنابراین عملکرد عضو لوله ای و اتصال را تحت تأثیر قرار خواهد داد. از طرفی سکوهای دور از ساحل نصب شده مخصوصاً سکوی دریایی جاکت به عمر طراحی اصلی خودشان می رسند. طبق دلایل اقتصادی، اپراتورها می خواهند به بهره برداری از این سکوها ادامه دهند. ضروری است که ارزیابی سطح ایمنی باقیمانده با توجه به تاریخچه آنها، میزان خرابی و مقررات مربوطه صورت گیرد. روش های قابلیت اطمینان هم اکنون رایج ترین روش برای این امور یه شمار می روند. آنالیز قابلیت اطمینان می تواند موقعیت سازه را در محدوده ایمنی و با حاشیه محدوده خرابی تعیین کند که این امر با توجه به چندین اطلاعات نامعین نظیر بارگذاری های محیطی، حالت واقعی خرابی سازه صورت می گیرد. در این تحقیق به بررسی تغییر قابلیت اطمینان عضو لوله ای تحت ترک های خستگی متفاوت با توجه به مطالعه موردی یکی از سکوهای واقع در خلیج فارس با توجه ایجاد ترک تحت بارگذاری وارد بر آن پرداخته خواهد شد.