سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هشتمین همایش ملی انرژی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حسن ایزانلو – مرکز تحقیقات آلاینده های محیطی دانشگاه علوم پزشکی قم
کاظم ندافی – گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی تهران
زینب یاوری – گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی تهران

چکیده:

بیو هیدروژن و بیو الکتریسیته می تواند نقش مهمی به عنوان سوخت در آینده ای نزدیک داشته باشد. پیل سوخت میکروبی(MFC ) امکان به دست آوردن الکتریسیته از مواد زاید آلی است. در MFC میکرو ارگانیسم ها به عنوان یک کاتالیست عمل می کنند تا انرژی شیمیایی ذخیره شده در مواد آلی را به طور مستقیم به انرژی الکتریکی تبدیل کنند. در این مطالعه پیل سوخت میکروبی دو محفظه ای با جریان پیوسته به مدت ۷۲۰h در دمای (+۴°C) 20°C راهبری شد. زمان ماند هیدرولیکی به عنوان یک فاکتور اثر گذار در درصد حذف COD محلول شناخته شد و بیشترین درصد حذف در محدوده زمانی ۱/۵ تا ۲/۵ ساعت به ۴۹% رسید. زمان ماند بهینه برای دستیابی به بیشترین بازده حذف زمانهای ماند هیدرولیکی ۱/۵ تا ۲/۵ ساعت می باشد که این محدوده زمانی می تواند به عنوان زمان ماند بهینه برای راهبری راکتور پیل سوخت میکروبی مورد استفاده قرار گیرد. مطالعه نشان داد که میزان بارگذاری آلی می تواند نقش مهمی در میزان بازده کلومبیک داشته باشد، به گونه ای که با افزایش میزان بارگذاری آلی مقدار آن کاهش یافت و از ۷۱% در کمترین میزان بارگذاری آلی به ۸/۵% در بیشترین بار گذاری رسید.