سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

نسرین زلکی بدیلی –
کاظم حمادی –
مرجان سالاری –

چکیده:

رودخانه کارون پر آب ترین رودخانه استان خوزستان و یکی از شریانهای مهم آبی کشور پس از ورود به دشت خوزستان در معرض تحولات شدید شیمیایی، بیولوژیکی قرار می گیرد.کیفیت آب کارون در نتیجه الحاق رودخانه های فصلی و دائمی شور و نیز تخلیه پساب های ناشی از مصارف مختلف ، روند رو به تنازل به خود گرفته است. کاهش شدید کیفی آب این رودخانه به ویژه در بازه های انتهایی مصرف نگرانی های جدی در سطح استان، مجامع علمی و در سطح ملی ایجاد نموده است.لذا تلاش چشمگیری برای طبقه بندی کیفیت آب براساس تجزیه های شیمیایی انجام شده است. در این مقاله کیفیت آب رودخانه کارون در ایستگاه گتوند جهت استفاده در بخش کشاورزی توسط شاخص های ویلکاکس، فائو و رهنمودهای آبیاری آیرز و وستکات مورد بررسی قرار گرفت. با توجه به رده بندی صورت گرفته بر اساس شاخص های کیفی نامبرده، نتیجه حاصله، مطلوب بودن آب مذکور جهت آبیاری در صورت مدیریت کنترل شوری و استفاده از زهکشی مناسب زمین می باشد