سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مرادویس کرمی – کارشناسی ارشد شیمی تجزیه، دانشگاه پیام نور واحد دلیجان
بهروز اکبری – استادیار دانشگاه پیام نور واحد دلیجان
مهران جوانبخت – دانشیار دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

تصفیه و دفع ویناس، روش ها و تکنولوژی های مختلفی دارد که شامل سیستم های بی هوازی، راکتورهای بی هوازی با شدت جریان زیاد، سیستم های هوازی و روش های ترکیبی فیزیکی و شیمیایی توسعه یافته است[۱،۲، ۴، ۵]. علاوه بر روش های فوق، روش تغلیظ پساب نیز مطرح است که در مجموعه روش های تصفیه طبقه بندی نمی شود. تغلیظ پساب یک روش به صرفه تر از روش های تصفیه پساب است که علاوه بر حذف آلایندگی پساب، محصولات جانبی با ارزش افزوده (ویناس غلیظ خودسوز و مکمل خوراک دام) تولید می کند. ویناس غلیظ را می توان با افزودن سایر مواد مغذی به عنوان خوراک دام با کیفیت بالا به فروش رساند. علاوه بر این، پساب غلیظ، خود اشتعال و خودسوز می باشد که می توان از آن به عنوان سوخت بویلر استفاده کرد که حداقل انرژی (بخار و الکتریسیته) مورد نیاز سیستم تغلیظ پساب و در حالت خوش بینانه بخشی از انرژی کارخانه را تامین خواهد کرد. پساب حاصل از واحد تغلیظ پساب دارای BOD و COD بسیار پایین بوده و با خیال آسوده می توان آن را در محیط دفع کرد.کارخانه الکل سازی ویسیان خرم آباد نیز با استفاده از تکنولوژی تغلیظ پساب، ویناس تغلیظ شده تولید می کند که برای مصارف خوراک دام به فروش می رسد. این مقاله به بررسی عملی تاثیر دو پارامتر مهم و تعیین کننده در راندمان فرآیند تغلیظ یعنی دما و فشار می پردازد